Δεκαπέντε (15) ημέρες πριν, η ΑΙΧΜΗ και το www.aixminews.gr σε ρεπορτάζ που πραγματοποίησε, είχε κάνει λόγο για «ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΠΑΝΤΟΥ» επισημαίνοντας την έντονη ανησυχία και τον φόβο που επικρατεί στις τοπικές κοινωνίες των πόλεών μας, μη τυχόν θρηνήσουμε θύματα.

Στο ρεπορτάζ, είχαμε τονίσει ότι οι «καρφωμένες» σφαίρες σε φωτοβολταϊκά συστήματα αποτελούν το τελευταίο διάστημα σύνηθες φαινόμενο, παρουσιάζοντας σχετικό φωτογραφικό υλικό που ήρθε στην κατοχή μας μαζί με τις  καταγγελίες συμπολιτών μας ιδιοκτητών φωτοβολταϊκών.

Επικοινωνώντας μάλιστα με εκπροσώπους της εταιρείας Green Effect που δραστηριοποιείται στην κατασκευή φωτοβολταϊκών συστημάτων, ζητήσαμε να μας γνωστοποιήσουν εάν υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις με «καρφωμένες» σφαίρες σε φωτοβολταϊκά πάνελ, κάτι που μας το επιβεβαίωσαν.  

 

Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω είχαμε τονίσει, πως πρόκειται για ένα άκρως σοβαρό και μεγάλο πρόβλημα, πάνω από το οποίο πρέπει επιτέλους να «σκύψουν» όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και ιδιαίτερα η Πολιτεία, αφού εκτός της υλικής φθοράς ή του κινδύνου πυρκαγιάς, το γεγονός αυτό προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, ενθυμούμενοι το συμβάν με την αδέσποτη σφαίρα που σκότωσε τον 11χρονο Μάριο στο σχολείο του στο Μενίδι.

Δυστυχώς, το τραγικό χθεσινό περιστατικό που έλαβε χώρα στον καταυλισμό Ρομά στο Βλυχό, με τον θανάσιμο τραυματισμό του 28χρονου Ρομά από άλλο Ρομά, «δικαιώνει» την ανησυχία μας και την αγωνία μας η οποία προέκυψε από το ρεπορτάζ που κάναμε κρούοντας προς κάθε κατεύθυνση το καμπανάκι του κινδύνου.

Θεωρούμε ότι με κάθε τρόπο και με την συνεννόηση από κάθε πλευρά, πρέπει ο … «πόλεμος» στο Βλυχό να σταματήσει. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επικρατήσει ο νόμος της ζούγκλας.

Σήμερα μια οικογένεια Ρομά, θρηνεί ένα δικό της άνθρωπο.

Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, αύριο – και το απευχόμαστε– θα θρηνήσουμε θύματα και εντός πόλης.

Και το καταγράφουμε αυτό αναλογιζόμενοι  ότι πολύ κοντά στο Βλυχό, βρίσκονται τρείς (3) σχολικές μονάδες, οπότε δεν αποκλείεται μια αδέσποτη σφαίρα να σταθεί σαν θανάσιμη απειλή για τον οποιοδήποτε.  

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν λύνονται τα πάντα κρατώντας μια καραμπίνα στα χέρια. Δεν μεγαλώνει η χαρά μας, με ανεξέλεγκτους πυροβολισμούς στον αέρα, γιατί δεν είναι διόλου απίθανο η χαρά να μετατραπεί σε λύπη.

Εμείς θα συνεχίσουμε να «φωνάζουμε», θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με τα’ όνομά τους, θα συνεχίσουμε να κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου.

Γιατί είναι κρίμα να κινδυνεύει κόσμος, είναι άδικο να χάνονται ανθρώπινες ζωές από απερίσκεπτες ενέργειες.