Τα χρόνια έφυγαν, ο κόσμος άλλαξε αλλά το στίγμα σου ως ανθρώπου που πορεύτηκες με διαύγεια παραμένει ανεξίτηλο. 20 χρόνια πέρασαν Γιώργο από εκείνο το πρωινό της Δευτέρας που μας πάγωσες.

Η αμηχανία, η σιωπή κι η άρνηση να πιστέψουμε ότι έφυγες είναι ακόμα μέσα μας. Ο θάνατος σου παραμένει πληγή για όλους όσοι σε γνώρισαν ιδιωτικά, κοινωνικά, επαγγελματικά.

Δε σε ξεχνάμε, γιατί άνθρωποι που πάντα λειτούργησαν με καλοπροαίρετη διάθεση, διαφάνεια, επιστημονική κατάρτιση και χιούμορ σπανίζουν.

Ελπίζω να μπορείτε να στήνετε τους αλησμόνητους διαλόγους σας με το Ζήσιμο για την τοπική και την κεντρική πολιτική σκηνή, την οικονομία, τη θρησκεία κι όλα τα ζητήματα που πάντα προσεγγίζατε σκωπτικά και μ’ ευφυία.

Η απουσία σου για τους οικείους σου είναι έντονη, η παρουσία της αύρας σου όμως αδιάλειπτη.

Λείπεις κι απ’ τα τοπικά δρώμενα, που τόσο γλαφυρά περιέγραψε ως πολιτική ζούγκλα ο Θεοδόσης Τάσιος στον επικήδειο λόγο του για σένα. Η ζούγκλα παραμένει, τα θηρία έχουν αλλάξει.

Απουσιάζει ο κοσμοπολίτικος αέρας σου, τη στιγμή που τα Μέγαρα παραμένουν βυθισμένα στην εσωστρέφεια. Λείπει το παράδειγμά σου: Του πολιτικού που έχει επάρκεια και πολιτεύεται με άξονα το κοινό καλό κι όχι τη θεσιθηρία, την αρπαχτή, την αυταρέσκεια.

Του δημόσιου άνδρα που τον άκουγες να μιλάει καθαρά, με επιχειρήματα, ιδεολογικές γραμμές και τεκμηρίωση.

Σε μια εποχή που η δημόσια ζωή συχνά απογοητεύει και βρίθει ανθρώπων που τους ακούς και νιώθεις ετεροντροπή, η μνήμη σου μας θυμίζει ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος: Αυτού με τις αξίες, τις αρχές και το καθαρό βλέμμα.

Γιώργο, «Οι άνθρωποι μπορεί να μη θυμούνται τι έκανες ή τι τους είπες, αλλά πάντα θα θυμούνται πώς τους έκανες να αισθανθούν» (Μάγια Αγγέλου).

Λευτέρης Ζ. Λαγός