Ο Προϋπολογισμός του Δήμου Ελευσίνας για το 2026 εγκρίθηκε, όμως όπως υποστηρίζει σε έγγραφη παρέμβασή του ο Δημοτικός Σύμβουλος της Δημοτικής Παράταξης «Συμφωνία Πολιτών» κ. Γιώργος Ηλιόπουλος η συζήτηση που προηγήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο ανέδειξε εμφανέστατα το πολιτικό και διοικητικό αδιέξοδο της διοίκησης Γεωργόπουλου.
Ο κ. Ηλιόπουλος, αφήνει να εννοηθεί πως αντί για όραμα, προγραμματισμό και σαφείς προτεραιότητες, κυριάρχησαν η σιωπή των αρμόδιων Αντιδημάρχων, η ένταση και η συγκεντρωτική λογική στη λήψη αποφάσεων, τονίζοντας πως πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό που περισσότερο αποκαλύπτει τις αδυναμίες της Δημοτικής Αρχής παρά χαράσσει πορεία για το μέλλον της .
Αναλυτικά η παρέμβαση του Γ. Ηλιόπουλου
«Την εβδομάδα που μας πέρασε συζητήθηκε και ψηφίστηκε ο Προϋπολογισμός του Δήμου Ελευσίνας για το έτος 2026. Συνήθως λέμε ότι ο Προϋπολογισμός αποτυπώνει το όραμα της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής. Δείχνει τον προσανατολισμό της, το πού βρίσκεται, το πού θέλει να πάει και, κυρίως, πώς αντιλαμβάνεται τις καθημερινές αλλά και τις μελλοντικές προκλήσεις.
Δυστυχώς, τίποτα από όλα αυτά δεν αποτυπώθηκε στον Προϋπολογισμό της Δημοτικής Αρχής Γεωργόπουλου.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης έθεσα ευθέως ερωτήματα προς τους Αντιδημάρχους: ποιες είναι οι προτάσεις τους για τη λειτουργία των Διευθύνσεων που εποπτεύουν; ποιες ανάγκες κατέγραψαν; ποιες προτεραιότητες εισηγήθηκαν; Απαντήσεις φυσικά δεν έλαβα. Και το ερώτημα προκύπτει αβίαστα: είναι δυνατόν Αντιδήμαρχοι να μην έχουν άποψη για τις Υπηρεσίες τους;
Αν δεν έχουν, τότε ποιος τελικά κατήρτισε τον Προϋπολογισμό; Μήπως μόνος του ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών; Ένας Αντιδήμαρχος που, αντί να απαντά σε θεσμικά και απολύτως εύλογα ερωτήματα, επέλεξε τον προπηλακισμό και την ένταση.
Το προσωπείο του μειλίχιου και συγκαταβατικού κατέρρευσε τη στιγμή που αποκαλύφθηκε το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η Δημοτική Αρχή: τον απόλυτο πολιτικό συγκεντρωτισμό. Δύο χρόνια στο τιμόνι της πόλης και ακόμη να αντιληφθούν ότι διοικούν. Ένα φτωχό Τεχνικό Πρόγραμμα, ένας Προϋπολογισμός γραμμένος στο πόδι. Και το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: πού πάμε;
Μέσα σε όλα αυτά, παρατηρούμε και ένα ακόμη φαινόμενο, εξίσου προβληματικό. Μέρος της Αντιπολίτευσης, αντί να ασκεί κριτική στη Διοίκηση, επιλέγει να ασκεί κριτική στην… Αντιπολίτευση. Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, σε εμένα προσωπικά.
Το κατανοώ ως ένα βαθμό. Είναι δύσκολο να ασκήσει κάποιος κριτική σε μια Διοίκηση την οποία με έμμεσο τρόπο στήριξε πολιτικά κατά το παρελθόν, με μόνο γνώμονα προσωπικές φιλοδοξίες.
Τέλος, ψήφισα τον Προϋπολογισμό όχι γιατί τον θεωρώ καλό ή επαρκή, αλλά γιατί η καθημερινότητα του Δήμου δεν μπορεί να σταματήσει. Γιατί ο Δήμος δεν είναι τα προσωπικά μας «εγώ», είναι οι εργαζόμενοι που πρέπει να πληρωθούν, είναι τα τροφεία των παιδικών σταθμών, είναι το πετρέλαιο στα σχολεία, είναι η γενικότερη λειτουργία της πόλης.
Απέναντι, όμως, σε μια Δημοτική Αρχή χωρίς Δήμαρχο, με έναν Αντιδήμαρχο Οικονομικών «επί παντός επιστητού» και Αντιδημάρχους σε ρόλο «θεατή» δεν πρόκειται να βάλω στο κάδρο της κριτικής μου την Αντιπολίτευση, προσφέροντας άλλοθι στη Διοίκηση.
Θα συνεχίσω να λέω καθαρά τις απόψεις μου.
Γιατί στο τέλος, όλοι κρινόμαστε. Και κυρίως όσοι διοικούν, κρυφά ή φανερά».
Γιώργος Ηλιόπουλος
Δημοτικός Σύμβουλος «Συμφωνία Πολιτών» – τ. Αντιδήμαρχος
