Με το Χρυσό Μετάλλιο, την ύψιστη τιμή της Ακαδημίας Αθηνών, τιμήθηκε ο επίτιμος δημότης της πόλης μας κ. ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΤΑΣΙΟΣ, ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Γράφει ο Χρυσόστομος Δ. Σύρκος
Η απόφαση της απονομής του μεταλλίου στον κ. ΤΑΣΙΟ ελήφθη ομοφώνως και όπως σημειώνει η δημοσιογράφος κ. Ιωάννα Σουφλέρη στην εφημερίδα «ΒΗΜΑ», «αυτό δεν εκπλήσσει, γιατί ο κ. Τάσιος ανήκει σε αυτή την σπάνια κατηγορία των ανθρώπων που θα ονόμαζε κανείς Homo univesallis (= άνθρωπος πολυμαθής – ειδήμων περί παντός επιστητού). Απόδειξη της εμβριθούς ευρυμάθειας του και χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής αποτελεί το τελευταίο βιβλίο του «ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ»… Όσο για το εύρος του βιβλίου – ιστορικό και τεχνολογικό – δεν θα ήταν υπερβολή να προστεθεί εδώ ότι κάθε κεφάλαιο (σε ορισμένες περιπτώσεις και κάποιο υποκεφάλαιο) θα μπορούσε να είναι θέμα διδακτορικής διατριβής».
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου κ. Σουφλέρη: τι τον ώθησε να ασχοληθεί με το θέμα ο κ. ΤΑΣΙΟΣ απάντησε: «Όλα ξεκίνησαν από το γεγονός ότι είχα ενοχληθεί από την ανιστόρητη αντίληψη για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, σύμφωνα με την οποία οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν να επιδείξουν σπουδαία επιτεύγματα στην τεχνολογία. Ως, δηλαδή, οι αρχαίοι να ασχολούνταν μόνο με την φιλοσοφία!
Μα δεν είναι δυνατόν να υπάρξει πολιτισμός χωρίς τεχνολογία. Οι αρχαίοι είχαν όχι έναν, αλλά δύο θεούς μηχανικούς: τον ΗΦΑΙΣΤΟ και την ΑΘΗΝΑ. Ο άνθρωπος ανέπτυξε την τεχνολογία για να ικανοποιήσει τις ανάγκες που δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν με φυσικά μέσα – δηλαδή με τα χέρια, τα νύχια και τα δόντια. Μέσω της τεχνολογίας μετασχημάτισε τον υπαρκτό κόσμο, οι δε τεχνολογικές εφαρμογές συνέβαλαν στην ευμάρεια του ανθρώπου και επέτρεψαν τη δημιουργία πόλεων και πολιτισμών».
ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ
Ο κ. ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΤΑΣΙΟΣ γεννήθηκε στην Καστοριά εγκαταστάθηκε στην πόλη μας τα ΜΕΓΑΡΑ το έτος 1938, έτος που ο πατέρας του Παναγιώτης Τάσιος, που ήταν γεωπόνος, μετατέθηκε στα Μέγαρα.
Ο οκταετής Θεόδόσης Τάσιος εντάχθηκε στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της πόλης μας και με το ταλέντο του άρχισε να εντυπωσιάζει δασκάλους και συμμαθητές.
Ο μικρός Θεοδόσης ή Σάκης, όπως τον αποκαλούσαν οι συμμαθητές του, προνομιούχος και πολυτάλαντος παρέσυρε τους συμμαθητές του σε μια πραγματικά πνευματική ανάταση.
Η κλειστή κοινωνία των Μεγάρων ενέταξε στους κόλπους της την οικογένεια του γεωπόνου Παναγιώτου Τάσιου, θεωρώντας τους γηγενείς Μεγαρείς.
Ο Θεοδόσης, Σάκης, δένεται με τους συμμαθητές του, αισθάνεται Μεγαρίτης και συμπορεύεται μαζί τους. Οι αείμνηστοι δάσκαλοι του Ελευθέριος Σύρκος (μαθηματικός) και Μελέτιος Μπεναρδής (δάσκαλος ιερών δηλαδή θεολόγος) οδηγούν την ιδιοφυΐα του Θεοδόση στα σαλόνια των Μαθηματικών και της ελληνικής γραμματείας.
Ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ορμώμενος πλέον εκ Μεγάρων στην ξέφρενη ανοδική πορεία του τιμά την πόλη στα σχολεία της οποίας φοίτησε και ιδιαίτερα τους αείμνηστους δασκάλους του Ελευθέριο Σύρκο και Μελέτιο Μπεναρδή.
Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης μας στις 5 Νοεμβρίου 2003 με την υπ’ αριθμ. 483/2003 απόφαση του ανακήρυξε κ. ΘΕΟΔΟΣΗ ΤΑΣΙΟ επίτιμο δημότη της πόλης των Μεγάρων.
