Το πρόγραμμα απασχόλησης των μακροχρόνια ανέργων και υποψήφιων συνταξιούχων ηλικίας 55 έως 74, μετά την τελευταία τροποποίηση, ετών, το οποίο υλοποιείται από την Δημοσία Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) και αφορά τη δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού, αποτελεί αναμφίβολα ένα πετυχημένο πρόγραμμα, το οποίο αφενός βοηθά χιλιάδες εργαζόμενους μεγάλης ηλικίας να επανέλθουν στην εργασία υπό αξιοπρεπείς συνθήκες και να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα ένσημα για τη συνταξιοδότησή τους και αφετέρου βοηθούν έστω και σε περιορισμένο βαθμό στην κάλυψη των αναγκών των άκρως υποστελεχωμένων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού. Ωστόσο, η διάρκεια της απασχόλησης της συγκεκριμένης κατηγορίας εργαζόμενων μέσω του εν λόγω Προγράμματος είναι μόλις 12 μήνες, με δυνατότητα παράτασης για επιπλέον 12 μήνες, δηλαδή συνολικά για 24 μήνες, ήτοι δύο χρόνια. Βέβαια, το συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο αφορά μόνο την επιχορήγηση από την Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης κατά ποσοστό 75% μηνιαίως του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους της εργασίας του κάθε απασχολούμενου εργαζόμενου.
Γράφουν οι: Μηνάς Ζέρβας (Δικηγόρος)
Βαγγέλης Ντάλας, (Δικηγόρος LL.M. – Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής)
Δυστυχώς, μετά τη λήξη της εικοσιτετράμηνης διάρκειας της σύμβασης εργασίας του υποψήφιου συνταξιούχου στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο εκάστοτε Ο.Τ.Α. α’ ή β΄ βαθμού παύει να αποδέχεται την απασχόληση της ειδικής αυτής κατηγορίας εργαζόμενων και ο κίνδυνος της εκ νέου περιέλευσής τους σε καθεστώς ανεργίας όχι μόνο ελλοχεύει, αλλά πραγματώνεται και ενόψει της προχωρημένης ηλικίας τους, η οποία εξ’ αντικειμένου καθιστά δυσχερή την απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας, θα καταστήσει εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη τη συνταξιοδότησή τους, ματαιώνοντας την υλοποίηση του βασικού σκοπού του εν λόγω προγράμματος.
Στο σημείο αυτό επεμβαίνουν τα Δικαστήρια, τα οποία κατόπιν άσκησης εκ μέρους των εργαζόμενων Αιτήσεων Ασφαλιστικών Μέτρων με αίτημα τη συνέχιση της απασχόλησής τους στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που παρείχαν την εργασία τους έως τη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου συνταξιοδότησης, έχουν ήδη κρίνει σε δεκάδες περιπτώσεις νόμιμο το αίτημα της συνέχισης της απασχόλησης των εν λόγων εργαζόμενων στους Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού, αναφέροντας χαρακτηριστικά, ότι στα πλαίσια του ορθού νομικού χαρακτηρισμού της συναφθείσας σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνει αναμφίβολα και τον καθορισμό ή την επέκταση του χρονικού διαστήματος, που προέβλεψαν τα μέρη, δύναται το Δικαστήριο, χωρίς αυτό να προσκρούει σε αναγκαστικού δικαίου διατάξεις, να προσδιορίσει το χρονικό διάστημα λήξης της συγκεκριμένης σύμβασης εξαρτημένης εργασίας (ΜονΠρωτΑθ 579/2024, 2140/2025, 3329/2025, 2892/2025, 2434/2025, 1068/2025).
Η μέχρι στιγμής διαμορφωθείσα νομολογία των Δικαστηρίων στο συγκεκριμένο νομικό ζήτημα αποσυνδέει τις συμβάσεις εργασίας της ειδικής αυτής κατηγορίας εργαζόμενων από τις απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 103 παρ.7 & 8 του Συντάγματος και τη μη δυνατότητα μετατροπής τους σε συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, αναφέροντας ότι σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 21 παρ. 3 και 22 παρ. 5 του Συντάγματος και εντός του πλαισίου της ειδικώς θεσπιζόμενης συνταγματικής προστασίας των αναπήρων, του γήρατος, των απόρων και της κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών, στην οποία εμπεριέχεται και η εξασφάλιση της συνταξιοδότησης τους, ως μοναδικού πόρου διαβίωσης τους, η πρόσληψη των εργαζόμενων αυτών από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο πλαίσιο προγραμμάτων, που υλοποιούνται από τη Δ.ΥΠ.Α (πρώην ΟΑΕΔ), εξαιρείται από τον έλεγχο του ΑΣΕΠ και της αναστολής προσλήψεων, διότι δια των προγραμμάτων αυτών υλοποιείται η κατά τα ανωτέρω συνταγματικώς θεσπισμένη ειδική προστασία των προαναφερόμενων κατηγοριών πολιτών (ΜονΠρωτΑθ 579/2024, 2140/2025, 3329/2025, 2892/2025, 2434/2025, 1068/2025).
Για τις εν λόγω συμβάσεις εργασίας δεν έχει εφαρμογή η απαγόρευση συνέχισής τους βάσει των άρθρων 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος και 36 του Ν. 4765/2021, αφού η απορρέουσα από τα άρθρα 21 παρ. 3 και 22 παρ. 5 του Συντάγματος ανάγκη ειδικής προστασίας του γήρατος και του δικαιώματος κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών, που εμπεριέχει τη δυνατότητα συνταξιοδότησής τους, υπερισχύει της απαγόρευσης των άρθρων 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος και 36 του Ν. 4765/2021, συνεκτιμώμενης και της απορρέουσας από το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχής της αναλογικής ισότητας, διότι η περίπτωση απασχόλησης ατόμων προς θεμελίωση δικαιώματος συνταξιοδότησης, αφορά σε ειδικώς και περιοριστικώς καθοριζόμενες ηλικιακές ομάδες πολιτών, για τις οποίες υπολείπεται μικρό χρονικό διάστημα για τη συνταξιοδότησή τους, προς το σκοπό διασφάλισης της ικανότητας αντιμετώπισης των βιοτικών αναγκών τους, όταν περιέλθουν σε κατάσταση γήρατος (ΜονΠρωτΑθ 579/2024, 2140/2025, 3329/2025, 2892/2025, 2434/2025, 1068/2025).
Συνοψίζοντας, η συνέχιση της απασχόλησης των συγκεκριμένων εργαζόμενων – υποψήφιων συνταξιούχων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι απολύτως νόμιμη και εφικτή μετά τη λήξη των συμβάσεων εργασίας τους, εφόσον συναινεί και ο εργοδότης, ήτοι ο Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού και ως εκ τούτου συνίσταται η έγκαιρη και πριν τη λήξη της σύμβασης εργασίας άσκηση εκ μέρους των εργαζόμενων – υποψήφιων συνταξιούχων Αίτησης Ασφαλιστικών Μέτρων ενώπιον του αρμόδιου Μονομελούς Πρωτοδικείου με αίτημα τη συνέχιση της απασχόλησης στον εργοδότη Ο.Τ.Α. μέχρι τη πλήρωση των νόμιμων προϋποθέσεων για τη συνταξιοδότησή τους.
Πληροφορίες: Μηνάς Ζέρβας 6972859567
Σημείωση: Το παραπάνω άρθρο έχει δημοσιευτεί και στο site www.airetos.gr
