Για ακόμα μια φορά θέλω να τονίσω ότι η πρωτοβουλία για τον αναδασμό είναι μια αποκλειστικά εθελοντική και ανιδιοτελής προσπάθεια χωρίς καμία απολύτως εξάρτηση ή επιρροή από πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα, και έχει μοναδικό σκοπό να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο αύριο για όλους και κυρίως για τους νέους.
Μια υπερκομματική προσπάθεια που ξεκίνησε από ανθρώπους που δεν έχουν κατηγορηθεί ποτέ ότι η όποια εμπλοκή τους με τα κοινά έγινε για την εξυπηρέτηση των προσωπικών τους συμφερόντων.
Και επειδή όλοι γνωριζόμαστε, πιστεύουμε ότι αυτό – σε συνδυασμό βέβαια με την αναγκαιότητα του Αναδασμού – έχει παίξει τον ρόλο του στο μεγάλο κύμα συμπαράστασης στην προσπάθειά μας.
Είναι η δεύτερη φορά στην ιστορία των Μεγάρων που έχει δημιουργηθεί μια ισχυρή τοπική υπερκομματική συμμαχία – μετά την κινητοποίηση για την ακύρωση της απαλλοτρίωσης του 1973 – και πάλι γύρω από την προάσπιση της γης μας!
Ας μην ξεχνάμε ότι η πολεοδόμηση της Βαρέας δεν θα ήταν σήμερα δυνατή αν τα σχέδια για διυλιστήριο στο Βασιλικό δεν είχαν ματαιωθεί μετά από εκείνο τον ξεσηκωμό και μάλιστα μέσα στα μαύρα χρόνια της δικτατορίας
Νομίζω ότι μέσα από τις προηγούμενες τοποθετήσεις των ειδικών επιστημόνων του πρωτογενούς τομέα έχει γίνει ακόμα πιο ξεκάθαρη
- Η σημασία του πρωτογενούς τομέα για την οικονομία, αλλά και
- Και η σημασία του Αναδασμού
Εγώ από την πλευρά μου θα επιχειρήσω να αναδείξω τον ρόλο που μπορεί να παίξει ολόκληρος ο πρωτογενής τομέας στην οικονομία της δικής μας πόλης.
Ξεκαθαρίζουμε από την αρχή ότι δεν έχουμε καμία πρόθεση να ζητήσουμε ευθύνες από κανέναν για λάθη- παραλείψεις ή αμέλειες του απώτερου ή πρόσφατου παρελθόντος – αλλά να συμβάλουμε με προτάσεις για το αύριο!
Δεν μπορούμε βέβαια να μην αναγνωρίσουμε την συμπαράσταση της σημερινής Δημοτικής αρχής – που είχε αναδείξει το ζήτημα του Αναδασμού και σαν προεκλογική της δέσμευση – αλλά και όλου του Δημοτικού συμβουλίου, αφού είναι η πρώτη από τις 3 προσπάθειες για Αναδασμό που έλαβε την ομόφωνη στήριξή του.
Η περιοχή μας
Για να καταλάβουμε καλύτερα την γειτονιά μας, θα ξεκινήσω με μια πολύ σύντομη περιγραφή της θέσης που έχει η Δυτική Αττική στον γενικότερο σχεδιασμό του κράτους, και της θέση που φαίνεται να έχουν τα Μέγαρα μέσα στη Δυτική Αττική.
Δυστυχώς για μας, εδώ και δεκαετίες, η περιοχή μας έχει επιλεγεί για δραστηριότητες – που είναι μεν απαραίτητες για την χώρα – αλλά από την άλλη δεν θα τις λέγαμε και πολύ ελκυστικές, για αυτό και είναι πλέον κοινό μυστικό ότι η Δυτική Αττική είναι κατ’ επιλογή υποβαθμισμένη σε σχέση με την Ανατολική.
Ποιο είναι λοιπόν σήμερα το περιβάλλον μας…
- 3 Διυλιστήρια σε απόσταση αναπνοής
- Σταθμός επανα-υγροποίησης φυσικού αερίου στην Ρεβυθούσα που επεκτείνεται συνεχώς, αλλά χωρίς παροχή αερίου στα Μέγαρα…
- Χωματερή στα Λιόσια
- Μεγάλη βιομηχανική δραστηριότητα στον Ασπρόπυργο και στην Ελευσίνα
- Μεταφορά των φυλακών Κορυδαλλού στον Ασπρόπυργο
Για την υλοποίηση αυτού του κρατικού σχεδιασμού έχουν δαπανηθεί δισεκατομμύρια ευρώ και γι’ αυτό θα ήταν λάθος να πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αλλάξει. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή για να αντιμετωπίσουμε – αποτελεσματικά αυτή την φορά – κάθε απόπειρα περαιτέρω υποβάθμισης της περιοχής, αλλά και αν χρειαστεί να απαιτήσουμε την αναβάθμιση των διαδικασιών και μηχανισμών ασφαλείας αυτών των υψηλής επικινδυνότητας επιχειρήσεων, σε συνεργασία με όλους τους Δήμους της Δυτικής Αττικής.
Από την άλλη, η απογύμνωση της πόλης μας από βασικές κρατικές υπηρεσίες (Υποθηκοφυλακείο, Ειρηνοδικείο, Εφορία), η διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου από τον κάμπο προς τους Αγίους Θεοδώρους σε βάρος εύφορης γης, η επικίνδυνη θαλάσσια προσέγγιση και διέλευση βυτιοφόρων με φυσικό αέριο, είναι καθαρά σημάδια ότι ο σχεδιασμός για τα Μέγαρα στα πλαίσια της ίδιας της Δυτικής Αττικής δεν είναι και ο καλύτερος.
Για παράδειγμα – παρά την γειτνίαση με την θάλασσα, το ΓΠΣ δεν προβλέπει Ζώνη Τουριστικών δραστηριοτήτων ούτε στα Μέγαρα ούτε και στο Μεγαρίτικο τμήμα του Αλεποχωρίου, παρά μόνο μια πολύ μικρή ζώνη στην Κινέττα.
Μακάρι η ματαίωση της εγκατάστασης ανεμογεννητριών και εξόρυξης βωξίτη στα Γεράνεια να είναι οριστική, αλλά επειδή δεν ξέρουμε αν αυτή η ματαίωση οφείλεται στην αποφασιστικότητά μας ή απλώς σε προσωρινή αλλαγή σχεδίων των μεγάλων συμφερόντων, θα πρέπει να είμαστε συνέχεια στο ‘παρά πόδας’…
Η επόμενη μεγάλη απειλή για τα Μέγαρα – για το άμεσο μέλλον – είναι η δημιουργία του μεγαλύτερου χώρου καύσης απορριμμάτων στην Ελλάδα που προβλέπεται να γίνει ‘κάπου στην Αττική…’
Και ας μην ξεχνάμε ότι η σκέψη για μεταφορά σκουπιδιών στα τα Μέγαρα (Καντήλι) υπάρχει εδώ και 20 χρόνια, υποτίθεται λόγω κορεσμού των Λιοσίων και του Θριασίου πεδίου…
Η πρωτοβουλία μας δηλώνει το ‘παρών’ σε κάθε κινητοποίηση που θα χρειαστεί για την προστασία του περιβάλλοντος, της υγείας μας, και την αναστροφή αυτής της πορείας υποβάθμισης.
Πιστεύουμε λοιπόν ότι, ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός και προγραμματισμός του μέλλοντος της περιοχής μας σε τοπικό επίπεδο δεν πρέπει να αγνοεί την πραγματικότητα που μόλις περιγράψαμε, αλλά να την εντάσσει σε ένα ρεαλιστικό σχέδιο που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των Μεγάρων – και ακριβώς πάνω σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να χτίσουμε.
Ποια είναι όμως τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα;
- Τα 330.000 συνολικά στρέμματα γης που μας ανήκουν
- Από τα οποία 000 εύφορης γεωργικής γης – ελαιώνας – αμπελώνας – που είναι σε μεγάλο βαθμό βιολογικοί – αλλά και οι καλλιέργειες φυστικιού και κηπευτικών
- Η εγγύτητα με το μεγαλύτερο καταναλωτικό κέντρο της χώρας με σχεδόν 4 εκατομμύρια καταναλωτές, και σε απόσταση αναπνοής από λιμάνια – αεροδρόμια – Εθνικό οδικό δίκτυο
- Η πτηνοτροφία
- Τα βουνά με την φυσική τους ομορφιά και τις προοπτικές για ορεινό και περιπατητικό τουρισμό
- Η βιομηχανική μας περιοχή,
που την θεωρούμε σαν μια σφραγισμένη αναξιοποίητη πετρελαιοπηγή. Αυτό που σίγουρα πρέπει να κάνουμε είναι να ολοκληρώσουμε τα έργα υποδομής για να γίνει ελκυστική σε επενδυτές που σήμερα κατευθύνονται στην πλήρως αναπτυγμένη ΒΙΠΕ Τριπόλεως όπου και βρίσκουν βιομηχανική γη στις ίδιες τιμές όπως της δικής μας. Η νέα απ’ ευθείας σύνδεση της ΒΙΠΕ με την Εθνική οδό, με παράκαμψη του αστικού ιστού, που σχεδιάζει η Περιφέρεια αποτελεί μια πολύ θετική εξέλιξη.
Με βάση λοιπόν όλα τα προηγούμενα, η δική μας αντίληψη είναι ότι ο σχεδιασμός για το αύριο πρέπει να βασιστεί κυρίως στον πρωτογενή τομέα.
Γιατί εκεί είναι που μπορούμε να ανταγωνιστούμε, λόγω της εγγύτητας με την Αθήνα, τις γύρω περιοχές (Βοιωτία – Κορινθία), γιατί η στροφή πχ προς τον τουρισμό, αφ’ ενός είναι σε αντίθεση με τον υπάρχοντα σχεδιασμό, αλλά και κυριότερα απαιτεί ανταγωνισμό με το Λουτράκι, την Αίγινα τον Πόρο ή ακόμα και τις Κυκλάδες, με τις τεράστιες τουριστικές υποδομές τους αλλά και με δεκαετίες σχετικής εμπειρίας.
Ένας άλλος λόγος που πρέπει να στραφούμε προς τον πρωτογενή τομέα είναι και η ανεξαρτησία του από παράγοντες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε.
Αν για παράδειγμα, κάποια στιγμή, μια ταξιδιωτική οδηγία μιας μεγάλης χώρας (όπως η Αμερική ή χώρες της ΕΕ) χαρακτηρίσει την Ελλάδα ως μη ασφαλή προορισμό, τότε το τουριστικό εισόδημα μηδενίζεται, ενώ το εισόδημα από τον πρωτογενή τομέα που σχετίζεται με την διατροφή δεν επηρεάζεται ή επηρεάζεται ελάχιστα!
Ποια είναι όμως η σημερινή κατάσταση στον πρωτογενή τομέα στα Μέγαρα
- Κάμπος σε εγκατάλειψη στο μεγαλύτερο μέρος του, με αιωνόβιες ελιές που όχι μόνο δεν καλλιεργούνται αλλά και δεν μαζεύονται καν…δεν γνωρίζουμε από τους 1000 περίπου τόνους λάδι της καλής εποχής πόση είναι η σημερινή παραγωγή. Παραγωγή σιτηρών ελάχιστη και μη βιώσιμη χωρίς τις επιδοτήσεις.
Οι κίνδυνοι από την κατάσταση αυτή είναι:
- Η καταπάτηση (Βλ. βασιλικό που έχουν καταπατηθεί δεκάδες χωράφια από επιχείρηση που λειτουργεί χωρίς άδεια), αλλά κυριότερα
- ο αποχαρακτηρισμός του, με αμεσότερο κίνδυνο την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών όχι για τις ίδιες ανάγκες των παραγωγών κάτι που θα ήταν θετικό – αλλά για μεγάλες επιχειρήσεις και σε βάρος της παραγωγικής γης.
Είναι γνωστό το πως παγιδεύτηκαν οι αγρότες σε όλη την Ελλάδα για να εγκαταλείψουν την γεωργία και να βάλουν (με δάνεια) φωτοβολταϊκά στα χωράφια τους για ξεκούραστο υποτίθεται κέρδος…
Σήμερα, με συνεχείς φορολογικές επιβαρύνσεις – αλλά και με την υποχρέωση να κλείνουν τα φωτοβολταϊκά σε ώρες υπερπαραγωγής ή να διοχετεύουν το ρεύμα δωρεάν στο σύστημα διανομής – βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση και με τεράστια χρέη στις τράπεζες.
- Η Αμπελοκαλλιέργεια, που μόλις πριν από δύο γενιές αποτελούσε την βασική πηγή εισοδήματος για την πόλη, είναι σε μαρασμό, ζημιογόνος για τους περισσότερους και με τις εκτιμήσεις του Διευθυντή του Αμπελουργικού συνεταιρισμού αλλά και των ίδιων των παραγωγών να είναι απελπιστικές. Εκτιμούν ένα ορίζοντα πενταετίας για την οριστική της εγκατάλειψη…
Με την αναμπέλωση ουσιαστικά να απαγορεύεται (επιτρέπεται μόνο το 1% του συνόλου της έκτασης του Αμπελουργικού μητρώου- που κανείς δεν ξέρει πόσα στρέμματα περιλαμβάνει), και με τον αποχαρακτηρισμό μιας αμπελοκαλλιέργειας μετά από εγκατάλειψη μιας τριετίας, το μέλλον δεν είναι απλώς δυσοίωνο αλλά τραγικό.
- Κηπευτικά – οριακά βιώσιμη με αρνητικές τάσεις.
- Κτηνοτροφία – κερδοφόρος αλλά φθίνουσα και χωρίς προοπτικές, με μόλις 65 με 70 παραγωγούς, με σύνολο περίπου 15.000 πρόβατα, χωρίς σύγχρονες εγκαταστάσεις, με τεράστια προβλήματα βόσκησης λόγω των χέρσων χωραφιών, χωρίς συγκέντρωση προϊόντος και με την νέα γενιά χωρίς πρόθεση να συνεχίσει.
Με την τάση να δείχνει ότι βαδίζουμε σε μια, βίαιη λόγω συνθηκών, μετάβαση στη στεγασμένη κτηνοτροφία με ότι αυτό συνεπάγεται λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας και κεφαλαίων, ούτε εδώ το μέλλον είναι ελπιδοφόρο.
- Πτηνοτροφία – ευτυχώς κερδοφόρος – αλλά αντιμέτωπη με προκλήσεις που σχετίζονται με τα καταναλωτικά πρότυπα που επιβάλλονται από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Η συστηματική δυσφήμηση της βιομηχανικής παραγωγής – μας λένε ότι δεν πρέπει να καταναλώνουμε αυγά από κότες που ζουν ‘δυστυχισμένες’ μέσα σε κλουβιά – αλλά και οι συνεχείς κανονισμοί επιβαρύνουν υπέρμετρα τις μικρές μονάδες (μια αναβάθμιση κλωβών, για ευτυχέστερες κότες… να κοστίζει για μια μεσαία μονάδα τουλάχιστον 100.000 ευρώ).
Φαίνεται ότι βαδίζουμε και εδώ σε αλλαγή τρόπου εκτροφής για την παραγωγή αυγών – δηλαδή σε αχυρώνα- ελευθέρας βοσκής και βιολογικά – που όμως απαιτούν και νέες εγκαταστάσεις και μεγάλες εκτάσεις.
Ένας θάλαμος 1.000 τμ που μπορεί να φιλοξενήσει 15.000 κότες σε κλουβιά, έχει δυνατότητα για μόνο 6.000 κότες αχυρώνα.
Ειδικά για τα Βιολογικά αυγά οι προϋποθέσεις είναι πολύ αυστηρές. Μόνο 250 κότες στο στρέμμα για την βόσκηση, και χωρίς ο παραγωγός βιολογικών αυγών να έχει δικαίωμα παραγωγής αυγών με άλλη μέθοδο (εγκλωβισμού η αχυρώνα)!
Μια μεσαία μονάδα 15.000 πτηνών – εκτός από τις πρόσθετες κτιριακές εγκαταστάσεις – χρειάζεται 60 στρέμματα για την βόσκηση σε ένα γκρούπ ή 30 στρέμματα για δύο γρούπ, με την έκταση βοσκής πρέπει να είναι φυτεμένη με δενδροκαλλιέργειες για σκίαση!
- Φυστικοκαλλιέργειες – οι μεγάλες καλλιέργειες είναι κερδοφόρες – οι μικρές καιρού επιτρέποντος. Είναι όμως ένα προϊόν που ενώ είναι σε μεγάλη ζήτηση, μεσοπρόθεσμα θα αντιμετωπίσει μεγάλο ανταγωνισμό και πίεση και χρειάζονται επειγόντως μεγάλες εκτάσεις και συνέργειες παραγωγών για βιομηχανοποίησή της, ώστε να μειωθεί το κόστος.
- Ρητινοκαλλιέργεια – οριακά κερδοφόρα αλλά φθίνουσα – η σημερινή παραγωγή ρητίνης δεν ξεπερνά το 10% εκείνης της δεκαετίας του 60, όταν υπήρχε εποχιακή εσωτερική μετανάστευση εργατών γης (κυρίως από Εύβοια) για να γίνει η περισυλλογή. Φωτιές (73.000 στρέμματα μόνο από τις τελευταίες φωτιές) και αλλαγή χρήσης γης είναι οι κύριες αιτίες.
Εκτός της οικονομικής σημασίας της ρητίνης (που τροφοδοτεί και μια επιτυχημένη μονάδα επεξεργασίας) η προστασία που εξασφαλίζουν στο δάσος οι καλλιεργητές της είναι ανεκτίμητη!
Από την άλλη μεριά όλοι οι εκπρόσωποι των παραγωγών με τους οποίους μιλήσαμε μας επισήμαναν ότι είναι εγκαταλειμμένοι στην τύχη τους χωρίς συντονισμό και βοήθεια…
Νέοι κα πρωτογενής τομέας
Για να μην κατηγορηθούμε ότι θέλουμε την επιστροφή στην εποχή της μάτουκας και των γαϊδουριών, αυτό που πιστεύουμε είναι ότι για να στραφούν οι νέοι στον πρωτογενή τομέα πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις που σήμερα δεν υπάρχουν. Ο Αναδασμός είναι μία από αυτές…
Και γιατί να στραφούν οι νέοι στον πρωτογενή τομέα, θα ρωτήσει κάποιος;
Για τον απλούστατο λόγο ότι, η οργανωμένη ενασχόληση με την παραγωγή τροφίμων θα τους εξασφαλίσει καλύτερο εισόδημα και κυρίως την ανεξαρτησία τους!
Για παράδειγμα στην Ελβετία αλλά και σε άλλες προηγμένες χώρες της ΕΕ, οι περισσότεροι κτηνίατροι, γεωπόνοι και τεχνολόγοι τροφίμων είναι αγρότες και κτηνοτρόφοι !
Από αυτούς βέβαια θα εξαρτηθεί αν
- θα συνεταιριστούν, ώστε να έχουν διαπραγματευτική ισχύ για την τιμή της παραγωγή του
- αν θα προχωρήσουν σε επεξεργασία και τυποποίηση των προϊόντων τους για να καρπωθούν μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία
- αν θα δημιουργήσουν δημοπρατήρια για όλη την τοπική παραγωγή ή θα αφήσουν τους αεριτζήδες να πλουτίζουν σε βάρος τους
Το παράδειγμα του Αμπελουργικού Συν/σμού που δεν έχει χρέη, προσφέρει πολύ καλές τιμές στα μέλη του, πουλάει όλη την παραγωγή και είναι κερδοφόρος, ας είναι οδηγός.
Ο ρόλος που μπορούν να παίξουν οι Συνεταιρισμοί είναι κομβικός – αλλά σήμερα δεν μπορούμε να επεκταθούμε – είμαστε όμως στη διάθεση των συνεταιρισμών για να ξεκινήσουμε καμπάνια για την ανάγκη ισχυροποίησής τους.
Εδώ να ανακοινώσουμε με λύπη μας το κλείσιμο του Γεωργικού Συνεταιρισμού!
Εμείς λοιπόν νομίζουμε ότι, η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα με σύγχρονους όρους – πέρα από την αύξηση του εισοδήματος της πόλης – το οποίο θα επιμεριστεί σε όλους τους τομείς της τοπικής οικονομίας όπως το εμπόριο, τους επιστήμονες του πρωτογενούς τομέα, την οικοδομή και τις κάθε είδους τεχνικές εργασίες, και τις υπηρεσίες, θα εξασφαλίσει για την πόλη ένα σημαντικό πλεονέκτημα που είναι η αυτάρκεια και η διατροφική ασφάλεια και τελικά η ανεξαρτησία.
Ας μην ξεχνάμε ότι στην κατοχή, ο κάμπος ήταν αυτός που κράτησε την πόλη όρθια – και πρέπει πάση θυσία να τον προστατεύσουμε και να τον μετατρέψουμε σε πηγή πλούτου. Και η προϋπόθεση για να γίνει αυτό είναι ο Αναδασμός !
Προτάσεις
Για να βγει όμως από την σημερινή εκδήλωση και κάτι πιο χειροπιαστό και παραγωγικό για το μέλλον, πέρα από την εντατικοποίησης της μεγάλης προσπάθειας για τον Αναδασμό, έχουμε τις εξής 3 προτάσεις προς την Δημοτική αρχή αλλά και την Περιφέρεια:
Α. Ορισμός Αντιδημάρχου με αποκλειστικό αντικείμενο την Ανάπτυξη του Πρωτογενούς τομέα
Β. Άμεσες ενέργειες για την αναδάσωση των Γερανείων και κατοχύρωση του δασικού τους χαρακτήρα, με προοπτική και τον ορεινό τουρισμό αλλά και την αύξηση της παραγωγής ρητίνης. Οι λάτρεις των βουνών, που αυξάνονται ραγδαία λόγω της πιεστικής μας καθημερινότητας, επιζητούν να βλέπουν τα βουνά ζωντανά με όλες τις συναφείς οικονομικές δραστηριότητες (κτηνοτροφία, μελισσοκομία, καλλιέργεια ρητίνης, υλοτομία κλπ) να λαμβάνουν χώρα μπροστά τους. Η διάνοιξη και συντήρηση αντιπυρικών ζωνών είναι έργο πρώτης προτεραιότητας!
Γ. Ίδρυση (με ένταξη σε ευρωπαϊκά προγράμματα) ενός Δημοτικού Ινστιτούτου Πρωτογενούς Τομέα που θα λειτουργεί σαν:
- Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης, δηλαδή σαν αγροτικό σχολείο και θα ασχολείται με
- την πρακτική εκπαίδευση και επιμόρφωση των αγροτών-παραγωγών πάνω σε πρακτικά καλλιεργητικά αλλά και εμπορικά θέματα πχ τυποποίηση και εμπορική προώθηση
- την ενημέρωση για τις προδιαγραφές των προϊόντων σε συνάρτηση με την νομοθεσία περί φυτοφαρμάκων
- αναλυτική ενημέρωση και βοήθεια για την πρόσβαση των παραγωγών σε χρηματοδοτικά προγράμματα της ΕΕ και για όσο αυτά υπάρχουν ακόμα
Υπήρχε παλιότερα στα Μέγαρα σχολή για τα αγροτόπαιδα που προσέφερε ουσιαστική πρακτική εκπαίδευση στους νέους τότε αγρότες.
Επισημαίνω ότι δεν υπάρχει καμία Γεωργική σχολή κάτω από την Λάρισα – και ένα τέτοιο αγροτικό σχολείο θα μπορούσε να προσελκύσει μαθητές από όλη την Νότιο Ελλάδα!
- Παροχή Συμβουλών όπως
- Τεχνική βοήθεια για την κατοχύρωση προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης – ΠΟΠ για το λάδι, τις ελιές, τα φυστίκια, τα κηπευτικά, το κρασί και γιατί όχι και αυγών Μεγάρων!
- Παρακολούθηση των καταναλωτικών τάσεων και εξελίξεων στον χώρο και ενημέρωση των παραγωγών – για παράδειγμα σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, το λάδι των Μεγάρων μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη ζήτηση (άρα και τιμή) αν οι ελιές μαζεύονται νωρίτερα. Οι ελιές μας λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε λάδι είναι πιο νόστιμε από τις ελιές καλαμών.
- Στην πορεία το Ινστιτούτο αυτό θα μπορούσε να έχει και ερευνητικό τμήμα για
- αντιμετώπιση ασθενειών για τις καλλιέργειες που κυριαρχούν (ελιά – φυστίκι-κηπευτικά-αμπέλια)
Για παράδειγμα, τι κάνουμε με την εισαγόμενη ασθένεια της ελιάς από την Ιταλία;
- Κινδύνους ερημοποίησης της γης – υπάρχουν μελέτες για απώλειες ενός εκατοστού γόνιμου εδάφους τον χρόνο από την χρήση κάποιων συγκεκριμένων μηχανημάτων
- Εδαφολογικές και μικρο-κλιματικές μελέτες (που οι πιο πολλές μπορεί να είναι και διαθέσιμες) για την ανάπτυξη νέων και πιο αποδοτικών καλλιεργειών ιδιαίτερα αμπελιών αλλά και άλλων δενδροκαλλιεργειών)
- Παρατηρητήριο για την πτηνοτροφία και την κτηνοτροφία, με παρεμβάσεις όπου απαιτείται.
Η αναγκαιότητα της συνεργασίας όλων των παραγωγικών συνεταιρισμών με συμμετοχή τους στο ΔΣ του Ινστιτούτο είναι προφανής.
Θα μπορούσαν να ξεκινήσουν άμεσα – υπό την αιγίδα του Δήμου – προγράμματα επιμόρφωσης αγροτών αρχικά σε συνεργασία με τις υπάρχουσες γεωργικές σχολές δηλ. την Αμερικάνικη Σχολή Θεσσαλονίκης και την Γεωργική Σχολή Λάρισας – αφού πρώτα και σε συνεργασία με τους συνεταιρισμούς καθοριστούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες.
Το Ινστιτούτο αυτό θα λειτουργήσει συντονιστικά για όλο τον πρωτογενή τομέα και θα είναι δίπλα στον παραγωγό.
Φυσικά οι προκλήσεις για την Δημοτική αρχή για τα θέματα της ίδρυσης, της χρηματοδότησης αλλά και της αξιοκρατικής του επάνδρωσης είναι τεράστιες.
Το εγχείρημα για την ίδρυση ενός τέτοιου Δημοτικού φορέα είναι τεράστιας σημασίας για την πόλη, και γι’ αυτό ακριβώς είναι και δύσκολο – ΑΛΛΑ δεν είναι ακατόρθωτο!
Αναφέρω για παράδειγμα το Τμήμα Περιβάλλοντος του Δήμου της Ελευσίνας που ανδρώθηκε από τον αείμνηστο Δήμαρχο Ελευσίνας Γ. Αμπατζόγλου (που ήταν και μισός Μεγαρίτης από την μητέρα του, γένους Καλοζούμη), και έχει σαν κύριο σκοπό την παρακολούθηση της ρύπανσης του κόλπου της Ελευσίνας.
Στην δραστηριότητα αλλά και τις δημόσιες παρεμβάσεις αυτού του ερευνητικού αυτού εργαστηρίου κέντρου οφείλεται η αναβάθμιση των συστημάτων προστασίας του περιβάλλοντος των βιομηχανιών του Θριασίου Πεδίου με αποτέλεσμα την αναγέννηση του κόλπου της Ελευσίνας με επιστροφή αλιευμάτων και την χρήση της θάλασσας για κολύμβηση!
Τελειώνοντας – και για να είμαστε ρεαλιστές – να πω απευθυνόμενους προς όλους και ιδιαίτερα προς την Δημοτική Αρχή ότι κατανοούμε ότι ΔΕΝ είναι εύκολο να ανατρέψεις τον οικονομικό μαρασμό μιας πόλης από την μία μέρα στην άλλη…
Η μη επαρκής χρηματοδότηση των Δήμων είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, αλλά δεν εμπόδισε στο παρελθόν αλλά και τώρα πόλεις όπως τα Τρίκαλα, η Λάρισα και πολλές άλλες να βγουν από το τέλμα και να προοδεύουν αλλά και να είναι παράδειγμα ακόμα και για την Ευρώπη! Όλα είναι ζήτημα προτεραιοτήτων και πολιτικής αποφασιστικότητας. Η ανάπτυξη χρειάζεται μακρόπνοο σχέδιο και ο Αναδασμός είναι μόνο το πρώτο βήμα.
Ανακοινώθηκε προχτές από την Περιφέρεια Αττικής πρόγραμμα οικονομικής στήριξης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων – που είναι η ραχοκοκαλιά της Ελληνικής Οικονομίας ύψους 120 εκ Ευρώ. Το χαιρετίζουμε!
Επισημαίνω όμως ότι, η δαπάνη για τον Αναδασμό του κάμπου των Μεγάρων είναι ένα πολύ μικρό κλάσμα αυτού του ποσού, και η σπουδαιότητά του για όλο το Λεκανοπέδιο είναι τεράστια.
Καλούμε λοιπόν, όλους όσους μπορούν να επηρεάσουν την εξασφάλιση της χρηματοδότησης του Αναδασμού και ιδιαίτερα τον αρμόδιο Αντιπεριφερειάρχη για τα θέματα Γης κ. Λεφτέρη Κοσμόπουλο, να εργαστούν με θέρμη προς αυτή την κατεύθυνση και να συνδέσουν για πάντα το όνομά τους με το μέλλον αυτής της πόλης!
Όσο για όλους εμάς, πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε τα πράγματα με βάση τον δικό μας προσωπικό ορίζοντα, και να συνειδητοποιήσουμε ότι, η ζωή δεν σταματάει με το δικό μας τέλος. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε και εμείς κάτι για το μέλλον, όπως έκαναν για μας οι παλιότεροι με βάση τις δυνατότητες της εποχή τους. Και κάνανε πάρα πολλά!
Ευχαριστώ !
