Αγαπητοί αναγνώστες,
Το μέρος των Τεμπών είναι γνωστό από αρχαιότατων χρόνων, για την μεγάλη και φοβερή σύγκρουση που έγινε μεταξύ των Ολύμπιων θεών και των Τιτάνων. Είναι η μάχη που έδωσε το Φως για να επικρατήσει, έναντι του Σκότους. Η γνωστή σε όλους μας Τιτανομαχία.
Το τελευταίο τέρας που κατατροπώθηκε εκεί, ήταν ο μυθικός Πύθωνας -γιος και προστάτης της γης- ο οποίος παρακάλεσε την μητέρα του, λίγο πριν αφήσει τα εγκόσμια να τροφοδοτείτε στο κάτω κόσμο από την νιότη, έτσι ώστε με αυτό το τρόπο να τιμωρήσει τον εκτελεστή του- δηλαδή τον Απόλλωνα- που ήταν ο προστάτης των νεογνών και των εφήβων.
Από τότε έως σήμερα στο μέρος αυτό, έχουν διαδραματιστεί πολλά περίεργα και παράδοξα ατυχήματα, στα οποία σκοτώνετε νέος κυρίως κόσμος. Που αρχίζει ο μύθος τελικά και που τελειώνει;
Από την τελευταία τραγωδία στις 28 Φλεβάρη του 2023, λίγο πριν ανατείλει η άνοιξη, η οποία κόστισε τη ζωή σε 57 νέες ψυχές, τα Τέμπη, όχι αδίκως έχουν γίνει το επίκεντρο άπειρων συζητήσεων μα και έντονων πολιτικών διαξιφισμών.
Το ατύχημα φανέρωσε, πολλές και ύποπτες κινήσεις ανεύθυνων υπευθύνων, τρομερές παραλείψεις, αφύσικες καθυστερήσεις για τα αίτια, αλλά και στο γεγονός κάποιων, να πιστεύουν, ότι ο λαός έχει «κοντή μνήμη» και ότι όλα σε βάθος χρόνου θα ξεχαστούν και ότι θα περάσει το τραγικό αυτό συμβάν στο μονοπάτι της λήθης.
Μόνο που όσοι νόμισαν ότι ο λαός μπορεί να παραπλανηθεί έτσι εύκολα είναι γελασμένος.
Ο Ελληνικός λαός έχει αποδείξει ιστορικά πως αν είναι ενωμένος και μονιασμένος μπορεί να κάνει πολλά θάματα. Ένα από αυτά σήμερα αποτελεί η κάθαρση και το αίσθημα δικαιοσύνης γι’ αυτές τις 57 ψυχές. Όλη η Ελλάδα έγινε μια γροθιά και μια φωνή από άκρη σ’ άκρη. Τελικά είμαστε όντως απόγονοι των ένδοξων αρχαίων προγόνων μας. Έτσι καταρρίπτεται από απελπισία αυτό που πολλοί λένε κατά καιρούς ότι «ντρέπομαι για τη χώρα μου.»
Γιατί όμως αυτό το τραγικό γεγονός έχει προκαλέσει τόσο σάλο; Γιατί τα Τέμπη; Δεν υπήρξαν κι’ άλλα τραγικά συμβάντα; Υπήρξαν βέβαια. Και πολύ τρανταχτά.
Μα τα Τέμπη, μονοπώλησαν ηχηρά, γιατί σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς, τους μη αληθινούς και έντιμους, το φωτεινό θέλει να βρει το χαμένο του μονοπάτι, έτσι ώστε να βγει και πάλι στην επιφάνεια.
Δυστυχώς όμως! Αυτό το φως «αφυπνίζεται» και εκδηλώνεται μόνο δια μέσου της θυσίας και της Σταύρωσης.
Για να είναι ικανοποιημένο εκτός του φωτεινού και το σκοτεινό, έτσι ώστε να κρατηθούν με αυτό το τρόπο οι συμπαντικές ισορροπίες μεταξύ του καλού και του κακού, του σωστού και του λάθους, του δίκαιου από το άδικο.
Οι ισορροπίες πάντως μέσα απ’ αυτό το ατύχημα αναμφίβολα διαταράχτηκαν.
Το κράτος δεν μπόρεσε έως τώρα να σταθεί άξιο στις συγκεκριμένες περιστάσεις και οι γονείς των θυμάτων ζητούν εξηγήσεις, ζώντας τον προσωπικό τους Γολγοθά- με Ρωμαϊκούς Σταυρούς μπροστά τους, δίχως πολλοί, να έχουν σώματα για να κλάψουν, σώματα για να θάψουν, σώματα για να τιμήσουν.
Οι σημερινοί θεσμοί έχουν κλυδωνιστεί. Και αντί να γίνονται προσπάθειες εξυγίανση τους, πολιτικοί αχρείοι και όχι μόνο, εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια ρίχνουν λάδι στη φωτιά με το να προκαλούν με τις δημόσιες θέσεις τους. Το δράμα δεν έχει τελειωμό. Ένας μίτος με πολλούς κόμπους έχει ξετυλιχτεί, όπου πάνω σε αυτό το ξετύλιγμα- πάνω σε αυτό το μίτο να ακούγονται:
«Βαρεθήκαμε να λέμε συλλυπητήρια! Αν ψήφιζα στις Σέρρες θα ψήφιζα Καραμανλή! Τα Τέμπη κρίθηκαν στις εκλογές του Ιουνίου του 23! Συνεχίστε τη ζωή σας και βρείτε παρηγοριά στην εκκλησία. Τα Τέμπη είναι ένα μπαγιάτικο θέμα! Δεν θα πάρουν μαντήλια να κλαίνε όλα τα Τρίκαλα! Δεν θα πέσει η κυβέρνηση για ένα κωλοτρένο! Είκοσι μέρες τώρα ασχολούμαστε με τα Τέμπη, και πολλά άλλα ανάξιου λόγου».
Οι σιχαμερές και εμετικές αυτές ατάκες, το μόνο που κατάφεραν, ήταν να ενώσουν όλη την Ελλάδα ανεξαρτήτου κόμματος και ιδεολογιών και με εκπρόσωπους των γονιών των θυμάτων να οδηγούμαστε σε μια νέα εποχή όπου ο σημερινός Έλληνας απορρίπτει και δεν θέλει αυτό το πολιτικό σύστημα «μόρφωμα» έτσι όπως συντηρήθηκε και κατάντησε. «Προχωράει ο κόσμος Χαρίλαε! Προχωράει»!
Το πολιτικό σύστημα – αρέσει δεν αρέσει, αποδομήθηκε από τη νέα Ελλάδα που αναζητά σθεναρά την αλήθεια και την διαφάνεια στα πάντα.
Θέλει αμεσότητα και σωστή ενημέρωση. Τέλειωσαν οι μέχρι τώρα ισχύουσες πολιτικές πρακτικές. Ακόμα δεν το πήρατε χαμπάρι; Ακόμα εθελοτυφλείτε; Αρνείται ο εκάστοτε βασιλιάς να ακούει τις φωνές των υπηκόων του; Ο βασιλιάς είναι θέμα χρόνου να απογυμνωθεί και το βασίλειο του να καταρρεύσει.
Μόνο που αυτή η χώρα δεν θα καταρρεύσει. Γιατί πατά γερά πάνω σε θεμέλια αξιών.
Τα Τέμπη ναι! Κατάφεραν και ένωσαν όλο τον Ελληνικό λαό! Μέσα από αυτή τη τραγικότητα οι φωνές όλων υψώθηκαν ως τα ουράνια, για να δοθεί η εντολή, «Θέλουμε οξυγόνο! Θέλουμε περίσσιο φως!»
Όσοι ασχοληθούν από εδώ και πέρα με την πολιτική- αυτή τη Λερναία Ύδρα που καθορίζει τις ζωές μας, θα πρέπει να το σκεφτούν πολύ σοβαρά, τι πραγματικά θέλουν να αναλάβουν και τι να ικανοποιήσουν. Να ασχοληθεί ο νέος πολιτικός με αγάπη προς τον Έλληνα και την πατρίδα γενικότερα ή να ασχοληθεί μόνο για το προσωπικό του όφελος; Το πρώτο θέλει πολύ κόπο και μόχθο. Το δεύτερο έχει πολλά φλας που τυφλώνουν, πολλές σειρήνες που ξεκοκαλίζουν, πολλές κορδέλες που πνίγουν και πολλές βασιλόπιτες, που βαρυστομαχιάζουν. Να το θυμάστε αυτό όλοι εσείς οι τετριμμένοι και φθαρμένοι πολιτικοί που θέλετε άλλοι να μοιάσετε στην Εθνική Αλίκη και άλλοι με κανιβαλιστικό τρόπο να φάτε τον τωρινό πρωθυπουργό. Ωραία! Τον φάγαμε! Τον ρίξαμε! Και μετά τι; Ποιος είναι ο επόμενος που θα ρίξουμε τον «πρώτο λίθο βαλέτω;»
Μήπως δεν θα έρθουν νέα Τέμπη; Μήπως το υφέρπον δεν θα δράσει πάλι; Τα λάθη καραδοκούν παντού. Γιατί τα λάθη έχουν φτιαχτεί από ανθρώπους για ανθρώπους.
Το θέμα είναι να εγρηγορούμε και να προλαμβάνουμε πριν γίνει το όποιο κακό.
Το κακό δίνει πάντα το στίγμα του έτσι ώστε να αφυπνιζόμαστε και να προσέχουμε. Μα εμείς δεν παρατηρούμε ορθά τα φαινόμενα γύρω μας, γιατί μας τραβά συνεχώς η χθόνια φύση μας.
Μέσα από αυτό το συμβάν των Τεμπών δίνετε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρίας μα κι ένα καλό μάθημα στους πολιτικούς, να μάθουν επιτέλους να ακούν. Όχι μόνο τον οικείο ή γνωστό ψηφοφόρο τους.
Μα τον κάθε πολίτη ανεξαιρέτως. Τι πάει να πει κομματική πειθαρχία και τα στόματα δεν ομιλούν; Ποτέ μου δεν το κατάλαβα αυτό. Δεν είναι ελεύθερος κανείς για να εκφράζετε έτσι όπως τον κατευθύνει η συνείδηση του;
Αν έχει φυσικά συνείδηση. Ποιος την ορίζει αυτήν τη πειθαρχία;
Ο αρχηγός κάθε κόμματος ή το σύστημα γενικά; Και ποιο είναι τελικά αυτό το σύστημα «φάντασμα» που πλανάτε γύρω μας; Οι 300 ένοικοι του κοινοβουλίου που δωρεάν απολαμβάνουν την θέα εκεί ή όλοι εμείς οι υπόλοιποι απ’ έξω που το πληρώνουμε για να το κοιτάμε και να το μουτζώνουμε;
Δηλαδή μ’ άλλα λόγια, μιλάμε για ένα τσοπάνη που προσπαθεί να κουλαντρίσει το κοπάδι του μέσα στη στάνη του. Προσοχή όμως στο ζόφο αδέρφια από τις κοπριές. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να φταίει ο τσοπάνης, μα σε κάποιες άλλες περιπτώσεις όχι. Πως μπορεί άλλωστε να ελέγξει ένας τσοπάνης τις βερβελιές όλων των προβάτων του; «Καημένε Λαμπηρίκο! Δεν ήξερες δεν ρώταγες» ;
Τα Τέμπη ναι! Έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα, πως δεν θέλουμε άλλη αναξιοκρατία, ολιγωρία και πολιτικά τερτίπια περασμένων δεκαετιών. Δεν θέλουμε άλλες ανθρωποθυσίες. Δεν θέλουμε άλλες τυμβωρυχίες στη μνήμη των νεκρών μας, ταλαιπωρώντας τους συγγενείς των θυμάτων χτυπώντας τους κάτω από τη μέση, τόσο πρόστυχα, τόσο τιποτένια.
Που είναι το κράτος δικαίου; Που είναι η ενσυναίσθηση των πολιτικών, που βροντοφωνάζουν κατά τ’ άλλα ότι σέβονται πάνω απ’ όλα τον πολίτη; Που έχει χαθεί αυτή η ευγενής άμιλλα του «ζητείτε και θα λάβετε»;
Ας αποβάλλουμε επιτέλους το δέρμα του Πύθωνα από πάνω μας, μα κυρίως από μέσα μας.
Ίσως έτσι η ανασφάλεια να μετατραπεί ξανά σε ασφάλεια. Το οξυγόνο και ο καθαρός αέρας, να φανεί ξανά στην ατμόσφαιρα. Και οι ψυχές που χάθηκαν, να είναι οι τελευταίες που θέλει για να τραφεί το ανικανοποίητο ερπετοειδές τέρας.
Με πίστη και πάντα με διαρκή αγώνα εύχομαι σε όλους μας έναν καλύτερο κόσμο.
Ο κόσμος αυτός μας ανήκει. Ειδικά εμείς οι Έλληνες που πατάμε αυτά τα χώματα και έχουμε χρέος και καθήκον, να φανερώσουμε την τάξη, την οργάνωση και την ηθική σε όλο το κόσμο. Το δείξαμε με την πανδημία! Ας το δείξουμε και τώρα.
Υ.Γ. Το παρόν άρθρο αφιερώνεται με σεβασμό στη μνήμη όλων των θυμάτων που συνεχίζουν να αντιστέκονται και οι οποίοι μας καθοδηγούν όλους, από την κοιλάδα των Τεμπών, σε δρόμους πιο αξιοκρατικούς και πιο φωτεινούς.
Μπάρλας Παναγιώτης – ιατρός
