Σας αναφέρω ότι σε κείμενό μου στο τοπικό τύπο στις 23 Αυγούστου έγραφα «η φτωχοποίηση και η εξαθλίωση είναι το αποτέλεσμα των Μνημονιακών πολιτικών για τους συνταξιούχους».
Συνολικά έγιναν 28 περικοπές σε συντάξεις και επιδόματα τόσο από τις προηγούμενες όσο και από την σημερινή κυβέρνηση ( τότε ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ). Όσοι συνταξιούχοι κατάφεραν να πάρουν υψηλότερες συντάξεις και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι στη βαριά και ανθυγιεινή εργασία, στις βιομηχανίες του Θριασίου Πεδίου και της Δυτικής Αττικής που είναι στη ευθύνη του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας, όπως τσιμεντάδικα, χαλυβουργίες, διυλιστήρια, ναυπηγεία, χρωματουργίες, υαλουργίες, υγραέρια, χημικές, κατασκευαστικές βιομηχανίες, οικοδομικές και εκατοντάδες μεσαίες και μικρότερες επιχειρήσεις , 2500 περίπου στον αριθμό.
Αυτοί οι εργαζόμενοι, οι σημερινοί συνταξιούχοι, δούλεψαν ακόμη και 40 χρόνια, καταβάλλοντας υψηλές ασφαλιστικές εισφορές σε κύριες και επικουρικές, με ένσημα 11.000, 12.000 και 13.000. Σήμερα αυτοί οι συνταξιούχοι αποτέλεσαν το 50% των συνολικών τους αποδοχών της αρχικής απόφασης συνταξιοδότησης τους…..»
Μια από τα ίδια η προηγούμενη και η σημερινή κυβέρνηση…
Γιατί οι Νόμοι Κατρούγκαλου και Βούτση 4387/2016 και 4670/2020 έκοψαν τις συντάξεις όλων των συνταξιούχων πριν το 2016, δηλαδή παλαιών και νέων συνταξιούχων.
Ο νέος νόμος Χατζηδάκη θα εξαφανίσει τις νέες επικουρικές με την κεφαλαιοποίηση (ιδιωτικοποίηση) τους, παραδίδει χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων περί τα 50 δις. ευρώ για να τα διαχειριστεί ο φορέας που θα δημιουργήσουν από αυτά τα χρήματα, χωρίς να προβλέπει τις συνέπειες από την περίπτωση πτώχευσης του φορέα.
Τα επιχειρήματα που επικαλείται το Υπουργείο Εργασίας είναι για ανάλογα συστήματα της Ευρώπης , τα γεγονότα όμως αποδεικνύουν την αποτυχία τους και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις τρέχουν στα δικαστήρια για τα χρήματά τους.
Μόνο στη Σουηδία μπορούν να συμβούν αυτά, ένα κράτος με 50 χρόνια υποδομές τη διαχείριση αυτών των πόρων την έχουν τα ισχυρά συνδικάτα της.
Εδώ θέλω να καταθέσω τις απόψεις του πρώην Υπουργού Εργασίας Τάσου Γιαννίτση για τις μεταρρυθμίσεις του ασφαλιστικού στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 29 Αυγούστου γράφει, « .. το κράτος οφείλει να θεσπίσει ένα άψογο θεσμικό σύστημα και να εγγυηθεί την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του και καταλήγει, ύστερα από κάποιες δεκαετίες για άλλους θα είναι θετικό και για άλλους αρνητικό. Γιατί και η μεταρρύθμιση που πρότεινε όταν ήταν υπουργός Εργασίας δεν πέρασε γιατί αντέδρασαν τα συνδικάτα, επειδή πάλι ο ιδιωτικός τομέας θα πλήρωνε το μάρμαρο και οι νέοι εργαζόμενοι των 400 και 500 ευρώ, με λίγα λόγια « Ζήσε νέε μου να φας τριφύλλι»
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Η προηγούμενη και η σημερινή κυβέρνηση με τα χρήματα από τις εισφορές των εργοδοτών και των εργαζομένων, αφήνει εκτός Κοινωνικού Τουρισμού αυτούς που πληρώνουν 30 και 40 χρόνια εισφορές υπέρ ΟΕΚ και Εργατικής Εστίας. Με ποιο δικαίωμα;
Επιτακτική ανάγκη είναι τα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα και ιδιαίτερα η Γ.Σ.Ε.Ε. να διεκδικήσουν και να απαιτήσουν την επανένταξη των συνταξιούχων στο πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού ΤΩΡΑ.
Γιατί απαντά τόσο στο αίτημά μας για να ανακούφιση από τον εγκλεισμό εδώ και ενάμιση χρόνο λόγω της πανδημίας αλλά και από την οικονομική τους ασφυξία (περικοπές συντάξεων) όσο και στην αναγκαιότητα της επιτάχυνσης της οικονομικής στήριξης των 2.500 και πλέον επιχειρήσεων που εμπλέκονται με τον κοινωνικό τουρισμό, ώστε να λειτουργήσουν με καλύτερους όρους πληρότητας και κατοχυρωμένης υγειονομικής ασφάλειας, αφού οι συνταξιούχοι είναι η μεγαλύτερη ομάδα εμβολιασμένων. Και βέβαια στον εργασιακό τομέα του επισιτισμού θα υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας.
Το νέο ψηφιακό σύστημα της παροχής κοινωνικού τουρισμού κατοχυρώνει την συμμετοχή στο πρόγραμμα μόνο αυτών που το δικαιούνται. Έτσι , τελείωσε η πελατειακή διαχείριση των παλαιών δελτίων κοινωνικού τουρισμού, όπου «μοιράζονταν» τα δελτία και οι επταήμερες εκδρομές με πούλμαν σε μη δικαιούχους.
Έχει ωριμάσει η επανίδρυση της Εργατικής Εστίας και του ΟΕΚ να μην τα διαχειρίζεται αυτά τα χρήματα ο ΟΑΕΔ , αλλά οι κοινωνικοί εταίροι, οι εργοδοτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις και η ΓΣΕΕ, μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις , όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη.
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΟΥ
Η σημερινή κατάσταση με τις 250.000 συντάξεις να περιμένουν για 2-3- ακόμα και 5 χρόνια ΝΑΤ. Η προχειρότητα για την ενοποίηση των ταμείων , αντί για τρία ταμεία σε ένα, τον ΕΦΚΑ. Έτσι αυτοί οι εργαζόμενοι για να πάρουν τις συντάξεις τους περιμένουν απαντήσεις αλλά δεν μπορούν και να διαμαρτυρηθούν γιατί κανένας δεν σήκωνε τα τηλέφωνα. Υπάρχουν περιπτώσεις με ασφαλισμένους να πεθαίνουν προτού ακόμα συνταξιοδοτηθούν. Είναι μεγάλη ντροπή.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στις πρωτοφανείς καθυστερήσεις σε απαντήσεις που καλείται να δώσει ο ΕΦΚΑ ( πρώην ΙΚΑ) σε ασφαλισμένους άλλων ταμείων όταν έχουν διαδοχική σύνταξη (από δύο ή τρία ταμεία). Για την υπηρεσία αυτή υπάρχουν εκατοντάδες καταγγελίες από αγανακτισμένους ασφαλισμένους που δεν μπορούν να λάβουν την σύνταξή τους. Εκτός από την υποστελέχωση ένα μεγάλο πρόβλημα του ΕΦΚΑ που έρχεται από το παρελθόν από την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία εκτός από τις γνωστές περικοπές των συντάξεων ενοποίησε με προχειρότητα όπως αναφέρω παραπάνω (τρία ταμεία σε ένα) είναι όλα τα υπό διάλυση ασφαλιστικά ταμεία.
Έτσι δημιουργήθηκε ο ΕΦΚΑ, ένα προβληματικό υπερταμείο. Σήμερα λειτουργούν 7 ταμεία κύριας ασφάλισης, ΙΚΑ ΟΑΕΕ, ΟΓΑ,ΕΤΑΑ, ΝΑΤ, Δημοσίου, ΕΤΑΠ, ΜΜΕ και τα δεκάδες συγχωνευμένα σε αυτά ταμεία, επικουρικά και 36 ταμεία Πρόνοιας εφάπαξ.
Όλα αυτά τα ταμεία εξακολουθούν να λειτουργούν ξεχωριστά χωρίς ενοποίηση, χωρίς σύστημα πληροφορικής, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων πανάρχαιο και ελλιπή τεχνολογικό εξοπλισμό και με ανύπαρκτη βάση δεδομένων πληροφορικής.
Σε αυτά έρχονται να προστεθούν η τραγική έλλειψη προσωπικού, η στοιχειώδης υλικοτεχνική υποδομή, η πλημμελής εκπαίδευση των εργαζομένων στα νέα τους αντικείμενα. Οι βεβιασμένες και χωρίς ουσιαστικό προγραμματισμό συγχωνεύσεις και ενοποιήσεις των δομών κ.α.
Προφανώς υπό αυτές τις συνθήκες είναι εξαιρετικά δύσκολο ως και απίθανο να υλοποιηθεί το εγχείρημα του ψηφιακού μετασχηματισμού και η αναβάθμισή του.
Το πρόβλημα υπάρχει χρόνια τώρα και είναι καθαρά πολιτικό. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Αλλά ποιας βούλησης;
Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι ήταν ο εύκολος τρόπος για να «κοπούν» οι συντάξεις γιατί το 1,7 εργαζόμενοι με 1 συνταξιούχοι για να γίνει 1 προς 4 θέλει αποφάσεις που θα χτυπήσουν το πρόβλημα στη ρίζα του. Το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής.
Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΝ…
Όσοι συνταξιούχοι πήραν πέρσι αναδρομικά για την περίοδο Ιουνίου 2015 – Μαΐου 2016 (από την απόφαση των δικαστηρίων μόνο για τις περικοπές των επικουρικών, και όχι τον «κομμένων» δώρων και του επιδόματος αδείας (800 ευρώ στο σύνολό τους)….. « η απόφαση της Ολομέλειας του δικαστηρίου …….για την επιστροφή αναδρομικών». Έτσι αυτοί οι συνταξιούχοι θα πρέπει να υποβάλουν τροποποιητικές φορολογικές δηλώσεις για τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 και θα φορολογηθούν με συντελεστές 22% έως και 42%.
Για το 2016 ο συντελεστής θα είναι 45%, δηλαδή από τα ψίχουλα που πήραν ( περίπου 1000 ευρώ) καλούνται να επιστρέψουν μεγάλο μέρος αυτών. ΚΟΡΟΙΔΙΑ !
Όσο για τις ανακοινώσεις του Υπουργείου Εργασίας για τους παλαιότερους συνταξιούχους πριν του Νόμου Κατρούγκαλου με 30 χρόνια και μια μέρα, δεν βρίσκουν άκρη έτσι όπως τα έχουν κάνει.
Ο ΕΦΚΑ πάει από αναβολή σε αναβολή και 1.800.000 παλιοί συνταξιούχοι δεν πρόκειται να πάρουν αναδρομικά παρά μόνο το 10% αυτών και μάλιστα μικροποσά.
ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ…
Το νέο εργασιακό πλαίσιο της Κυβέρνησης είναι δεδομένο ότι από το φθινόπωρο θα αλλάξουν ριζικά όλα όσα γνωρίζαμε εδώ και πολλές δεκαετίες.
Ο νόμος 1264/1982 της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου όπου είχαν αποφασιστεί οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και η αξιοπρέπεια του Έλληνα εργαζόμενου, πολεμήθηκε από την σημερινή κυβέρνηση και την παράταξή της.
Δεν τον ψήφισε, βγάζει το «άχτι» της και τον πραγματικό της πρόσωπο. Αυτό που εμείς οι παλαιότεροι ζήσαμε, την αντεργατική της πολιτική. Για αυτό καταργεί τις βασικές δομικές διατάξεις αυτού του νόμου και επιτρέπει την απόλυτη ευελιξία στα ωράρια εργασίας για εύκολες απολύσεις και για αποδοχές, οι οποίες επί της ουσίας μειώνονται σε σχέση με όσα ξέραμε μέχρι πρότινος.
Ταυτόχρονα αποδυναμώνονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, προωθούνται οι ατομικές συμβάσεις και το «όπλο» της απεργίας δυσκολεύει την απόφαση για την κήρυξη μιας απεργίας. Έτσι η Ελλάδα μετατρέπεται σε μια ειδική οικονομική ζώνη και οι εργαζόμενοι θα είναι είλωτες σε μια εργασιακή γαλέρα. Τις ήδη μεγάλες ανισότητες και τις επιπτώσεις της κρίσης τίς πλήρωσαν και θα συνεχίζουν να πληρώνουν οι εργαζόμενοι. Το εργαλείο της Επιθεώρησης Εργασίας ανεξαρτητοποιείται με αποτέλεσμα την μεγαλύτερη ασυδοσία στην εργοδοσία.
Αυτά που γνωρίζουμε πολύ καλά στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας – Δυτικής Αττικής για δεκαετίες. Αντί την ενίσχυση, την αποκέντρωση και την στελέχωση για περισσότερους ελέγχους. Τα αποτελέσματα αυτής της απόφασης θα είναι να μεγαλώσουν η «μαύρη εργασία», η ανασφάλιστη εργασία, η κρυφή εργασία (στο σπίτι), η επικινδυνότητα και τα εργατικά ατυχήματα και πολλά άλλα.
Υστερόγραφο:
- Οι μειοψηφικές ακραίες συνδικαλιστικές πρακτικές δεν μπορεί να είναι αφορμή για την κατάργηση δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν μετά από πολύχρονους αγώνες.
- Υπάρχει και το μεγαλύτερο, το υπεύθυνο ταξικό κομμάτι συνδικαλιστών. Αυτό που υπηρέτησα ενεργά και αναγράφεται στην είσοδο της αίθουσας του Εργατικού Κέντρου, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ.
Ο κ. Πέτρος Λαζάρου είναι πρώην Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας και πρώην μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ.Σ.Ε.Ε.,σήμερα Συνταξιούχος.
