Σοκ σε ολόκληρο το Πανελλήνιο προκάλεσαν οι εικόνες ντροπής, που έπαιξαν στις τηλεοράσεις, το μεσημέρι της Κυριακής 7 Μαρτίου 2021, με οχτώ αστυνομικούς, να χτυπούν ανηλεώς έναν άνθρωπο, που πεσμένος και ακινητοποιημένος στο έδαφος δεχόταν απρόκλητη και σκληρή αστυνομική βία. Όχι δεν γυριζόταν καμιά ταινία του Χόλιγουντ και ούτε μιλάω για ηθοποιούς και κασκαντέρ. Ότι περιέγραψα είναι σκηνές από την πραγματικότητα την οποία ζούμε. Είναι η αλήθεια, η σκληρή πολιτική πραγματικότητα.
Ένα απόγευμα όπου γυναίκες, παιδιά, νέοι και ηλικιωμένοι είχαν βγει στη Πλατεία της Νέας Σμύρνης, για να απολαύσουν λίγες ώρες ξεγνοιασιάς, δραπετεύοντας από την αποτυχημένη και εμμονική καραντίνα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι Ράμπο του Χρυσοχοϊδη αποφάσισαν, να δείξουν υπερβάλλοντα ζήλο για το αν τηρούνται τα κρατικά μέτρα κατά του Κορωνοιού.
Δεν θέλουν διάλογο και η άσκηση αστυνομικής βίας έγινε πλέον καθημερινό φαινόμενο…
Ταυτότητες, μηνύματα, διαταγές, χρήση ενικού σε όλους, αναίδεια γενικότερα από τους αστυνομικούς και μέσα στο γενικό μπάχαλο, που είχε προκληθεί εξαιτίας του κρατικού παραλογισμού, ένας νεαρός ανοίγει διάλογο με τους άνδρες της αστυνομίας.
Ο διάλογος καταλήγει σε αψυχολόγητες γκλοπιές, διότι πολύ απλά τα παιδιά του μπαμπά Μιχάλη δεν φοβούνται κανέναν και δεν θέλουν διάλογο. Αυτό που προφανέστατα ξέρουν καλά να κάνουν είναι να ΠΑΤΑΝΕ στο κεφάλι τον πολίτη, να τους λέει ο πολίτης, ότι πονάει και να συνεχίζουν το ξύλο, να μην σταματάνε με τα παρακάλια του θύματος και του έντρομου, άμαχου κόσμου και να μη «μασάνε» ούτε με τις κάμερες.
Σας αποκαλύπτω, πως ένιωσα έντονο τρόμο και οι παλμοί της καρδιάς μου χτύπησαν κόκκινο παρακολουθώντας το βίντεο.
Είναι αδιανόητο αυτό το οποίο ζούμε σαν χώρα. Εγκλωβισμένοι στα σπίτια μας λόγω της πανδημίας και κλεισμένοι μέσα στο φόβο, που καλλιεργεί στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας η κυβερνητική πολιτική με βασικό μοχλό της την αστυνομική βία για την επιβολή των αντιδημοκρατικών επιλογών της και των πειραματισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα περιστατικά αστυνομικής βίας σε αθώους πολίτες από τη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η Ν.Δ έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Μάλιστα όλα σχεδόν τα περιστατικά, που λαμβάνουν χώρα όχι μόνο δείχνουν συνέπεια στη συχνότητά τους αλλά και αξιοσημείωτη αύξηση άσκησης σωματικής βίας στα θύματά της.
Ατελείωτη η λίστα των αστυνομικών ατοπημάτων ενός Γκεμπέλικου καθεστώτος
Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις με τα συνεχή ατοπήματα της αστυνομίας. Η αρχή έγινε με το ξύλο στους μετανάστες και συνεχίστηκε με τις εικόνες ντροπής και βανδαλισμού στη Χίο όπου την μετέτρεψαν σε κρανίου τόπο. Η δράση των αστυνομικών μπαχαλάκιδων συνεχίστηκε και συνεχίζεται στα Εξάρχεια.
Ξύλο σε όποιον τολμήσει, να κυκλοφορεί εκεί και δεν μένει εκεί, ξεβράκωμα εάν θεωρείται ύποπτος για οποιοδήποτε λόγο, σεξιστική βία εάν είναι γκέι και αφού «έδιωξαν» τα πρεζάκια από την πλατεία Εξαρχείων, έκαναν κατάληψη οι ίδιοι σε κάθε της γωνία και έγιναν μόνιμοι κάτοικοι Εξαρχείων. Εμπνεόμενοι βέβαια από τη σοφιστική αύρα των Εξαρχείων, συνέχισαν το κυβερνητικό σενάριο, Χιτσκοκικού χαρακτήρα και πετάχτηκαν για μια εισβολή στο σπίτι του σκηνοθέτη Ινδαρέ στο Κουκάκι.
Ακριβώς αυτούς θέλει, να βάλει αυτή τη στιγμή μέσα στα Πανεπιστήμια για να προστατεύσει τη νέα γενιά Ελλήνων. Από τι όμως να την προστατεύσει δεν μπορώ να καταλάβω από τη στιγμή, που βγαίνει ένας Κυρινάκης στη Βουλή και χρησιμοποιεί επιχειρήματα, που ασπάζονται μόνο φασιστικά και αυταρχικά καθεστώτα, που θυμίζουν Γκεμπέλικες συμπεριφορές.
Ο εν λόγω βουλευτής αναρωτήθηκε πριν λίγες μέρες «αλήθεια τι κάνει ένας αστυνομικός δίπλας σας; Εμποδίζει να διακινείτε τις ιδέες σας;».
Μιλάμε για ένα σχόλιο, που εδράζεται στη γνωστή φράση «αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς» (Nothing to hide argument) που χρησιμοποίησαν πριν κάποια χρόνια τα σύγχρονα οργανωμένα αλά Γκέμπελ κρατικά συστήματα, ώστε να παρακολουθούν την προσωπική ζωή του καθενός και καταπατώντας το θεμελιώδες επιχείρημα των προσωπικών δεδομένων.
Η καλύτερη βέβαια απάντηση σε αυτούς, που δείχνουν, με αυτά που λένε, πως δεν αγαπούν τη Δημοκρατία και απλά τη χρησιμοποιούν για δικό τους όφελος, είναι ότι «το να υποστηρίζεις ότι δεν σε ενδιαφέρει η προσωπική ζωή γιατί δεν έχεις τίποτε να κρύψεις είναι σαν να λες ότι δεν σε ενδιαφέρει η ελευθερία του λόγου γιατί δεν έχεις τίποτα να πεις». Από εκεί και πέρα ο κάθε υγιής και δημοκρατικός νους μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Επειδή όμως ο καλός μπαμπάς Μιχάλης «αγαπάει» τα παιδιά του και δεν τους τραβάει ποτέ το αυτί, όπως όλοι οι φυσιολογικοί πατεράδες και έχοντας τις ευλογίες του Μητσοτάκη και τις ρουφιανιές και τις αντιδημοκρατικές αήθεις δηλώσεις του εκάστοτε Κυρινάκη, με αφετηρία τους ξυλοδαρμούς μαθητών του Αμαρουσίου έκαναν τη χρήση χημικών και κρότου λάμψης σε κάθε λαϊκή πορείαι ψωμοτύρι.
Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) το εξαγριωμένο πλήθος των αστυνομικών, θυμωμένο συνάμα και από την καταδίκη της Χ.Α, δείχνοντας για άλλη μια φορά την αύρα του στο λαό, άρχισε να δέρνει και να ξεγυμνώνει έναν φοιτητή και να παίρνει στο κατόπι, όποιον έβλεπε να κινείται ύποπτα, δηλαδή όλους.
Δε θα αναλύσω το θέμα Κουφοντίνα (σε άλλη δημοσίευση) αλλά δεν γίνεται να μην αναφέρω, πως στις ειρηνικές διαμαρτυρίες, που έλαβαν χώρα τελευταία, άρχισε η αστυνομία, να προπηλακίζει ακόμα και δικηγόρους. Από την άλλη πλευρά στα Πετράλωνα άρχισαν, να προπηλακίζουν περαστικούς με το έτσι θέλω και σαν κανονικοί χούλιγκαν μπήκαν στην πλατεία με μηχανοπομπή, κάνοντας ελιγμούς με στόχο, να προκαλέσουν τρόμο στους κατοίκους και με κίνδυνο να παρασύρουν κάποιον πεζό. Και δεν αναφέρω άλλο γεγονός γιατί είναι αμέτρητες οι αστυνομικές καφρίλες και καλά κουκουλωμένες από τα τηλεοπτικά κανάλια.
Τελικά αυτή είναι η αστυνομία;
Όλα αυτά πέραν της λύπης, μου προκαλούν αηδία. Ακόμη μεγαλύτερη αηδία μου προκαλεί το φρέσκο περιστατικό και προβληματίζομαι, που θα οδηγήσει το κράτος αυτή η κυβερνητική πολιτική, που θυμίζει τις μεγάλες εποχές των «νοσταλγών» της Χούντας.
Μου έρχεται ξανά και ξανά στο μυαλό εκείνος ο άνθρωπος που έβαλε ξύλο και στην …τσέπη.
Και αλήθεια αναρωτιέμαι, πως ανέχεται η κοινωνία, να βλέπει ένα ανθρωποειδές τέρας με κράνος και στολή, που φέρει το εθνόσημο, να σηκώνει το σιδερένιο γκλοπ (δυο μέρες ασχολούνται εάν επιτρεπόταν να το έχει και απάντηση δεν έχουν δώσει) και να χτυπάει με μανία έναν ακινητοποιημένο από άλλους αστυνομικούς. Αυτό είναι αστυνομία;
Όχι είναι ντροπή για το πολίτευμα, τους πολίτες, την ελληνική Παιδεία και Ιστορία, την ελληνική κουλτούρα, την χώρα γενικώς και την ίδια την αστυνομία σε τελική ανάλυση ως κρατικό φορέα.
Αυτός ο τύπος που χτύπαγε, ξαναχτύπαγε μέχρι να κουραστεί ο ίδιος, τι αντιπροσωπεύει; Μήπως την αστυνομική πειθαρχεία και αυτοσυγκράτηση, την αστυνομική παιδεία; Τι διάολο έδειξε αυτός ο άνθρωπος, που να αντιπροσωπεύει τα προηγούμενα; Αυτοκυριαρχία μήπως, ψυχραιμία ίσως, σεβασμό μάλλον ή ευαισθησία καλύτερα.
Την απάντηση την έδωσε η αλαζόνας δικηγόρος του. Τον είχε βρίσει πριν καμιά ώρα και τον είχε σταμπάρει, υποστήριξε μες στις άκρες. Ό,τι και να πουν, αυτό που νιώθω είναι, πως μιλάμε για ένα κτήνος.
Η εικόνα διαψεύδει ό,τι βλακεία προσπαθήσει, να στοιχειοθετήσει αυτός και η δικηγόρος του, παρόλο που οι συνάδελφοί του, αφού έκαναν τη σύλληψη κατηγορούν το θύμα με όλο τον Ποινικό Κώδικα. Όμως η δημοκρατία λειτούργησε και οι κάμερες των κινητών έδειξαν την σκληρή αλήθεια. Την αλήθεια του πόνου για την ακρίβεια και που τελικά έπαιξε και στα κανάλια.
Ο αστυνομικός με το σιδερένιο γκλοπ, δεν νομίζω, πως του αξίζει, να φοράει τη στολή της Ελληνικής Αστυνομίας διότι προσβάλει αυτή και τους συναδέλφους του, όπως και τους προσβάλουν και οι προκλητικές δηλώσεις ορισμένων του στυλ «Η Ελλάδα από αύριο θα κυβερνάται ΑΠΟΚΛΕΙΣΙΚΑ από τα γκλοπς» και «Κυριάκο Μητσοτάκη κυβέρνησε τη χώρα και τους Έλληνες όπως γουστάρεις!!! τα ΜΑΤ είναι δίπλα σου γιατί ΕΜΕΙΣ είμαστε το κράτος».
Αναρωτιέμαι εάν αυτός ο άνθρωπος έχει παιδιά (εύχομαι πως όχι) τι ακριβώς τους είπε, όταν γύρισε στο σπίτι του; Τα κοίταξε στα μάτια και τους είπε ψέματα όπως και στην έκθεσή του; Μήπως τους είπε πως «σήμερα παιδιά μου κινδύνεψα πάρα πολύ από έναν ακινητοποιημένο πολίτη και επειδή έχω μεγάλα αρχ…α», εκ του ασφαλούς, ελέω Χρυσοχοΐδη, «και επειδή είναι και πολύ μάγκας ο μπαμπάς σας τον σάπισα στο ξύλο για να με θυμάται ο καρ…ης;»
Είναι επικίνδυνο να έχεις δίκιο, όταν η εξουσία έχει άδικο
Μπορώ να κάνω χιλιάδες υποθέσεις το τι μπορεί να είπε στα παιδιά του, με γεια του και με χαρά του. Έξω όμως είναι επικίνδυνος, να κυκλοφορεί και ειδικά με όπλο όντας αστυνομικός. Το τρελό βέβαια της υπόθεσης ξέρετε ποιο είναι; Πως ακόμα και αν τιμωρηθεί, δεν θα έχει καταλάβει γατί τραβήχτηκε με ΕΔΕ και του ζάλισαν για κάποιες εβδομάδες το άδειο του κεφάλι. Διότι αυτός θα πιστεύει αμετανόητα, πως έπραξε τις διαταγές των ανωτέρων του, ότι υπερασπίστηκε το νόμο, ότι τίμησε την κυβέρνηση, που τον αφήνει, να κάνει ότι γουστάρει και τον έχει στα όπα όπα και όλοι έζησαν καλά και αυτός καλύτερα. Πάντα θα αυταπατάται, πως κάνει τη δουλειά του χωρίς, να κατανοεί, πως σε καμία των περιπτώσεων δεν πράττει τον όρκο του, που είναι, να υπηρετεί τον πολίτη και πάντα εξαιτίας της λάθος νοοτροπίας του θα είναι απέναντι στον πολίτη. «Είναι επικίνδυνο να έχεις δίκιο, όταν η εξουσία έχει άδικο», Βολταίρος.
Παρερμηνεία του κοινωνικού προστάγματος για ασφάλεια και συνεχής κάλυψη από την κυβέρνηση
Το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει στους κόλπους της αστυνομίας και που θα αποτελέσει το λόγο για επανάληψη αντίστοιχων φαινομένων αστυνομικής βίας είναι το γεγονός, πως κάποιοι στην αστυνομία παρερμηνεύουν το κοινωνικό πρόσταγμα για ασφάλεια.
Και το χειρότερο από όλα ξέρετε ποιο είναι. Γνωρίζουν πότε τους «παίρνει» και πότε όχι, ώστε να βρίζουν και να χτυπούν. Σε πιτσιρικάδες, κοπέλες και γκέι. Στη Νέα Σμύρνη οι άνδρες της αστυνομίας δεν έδειξαν καμία αναστολή, όπως είπα και πριν, ούτε σε κάμερες ούτε σε φωνές διότι τηρούσαν κατά γράμμα το Δόγμα Χρυσοχοΐδη.
Απλά διερωτώμαι, εάν υπάρχει πολιτική εντολή, που να δίνει σε κάθε περιπολία της αστυνομίας την αίσθηση της απόλυτης και αυθαίρετης παντοδυναμίας. Αν και εγώ έχω τις δικές μου πεποιθήσεις επί του θέματος, θα ήθελα να «νομίζω», πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Όμως η ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη εκτρέφει ένα κλίμα τα τελευταία δύο χρόνια, που επιτρέπει στους αστυνομικούς, να συμπεριφέρονται περίπου σαν τους νταήδες στους δρόμους του Μπρονξ και του Ντιτρόιτ της δεκαετίας του `80, έχοντας κάλυψη την ίδια την κυβέρνηση.
Η συμπεριφορά της αστυνομίας ταΐζει αυτούς που υποτίθεται ότι πρέπει να περιορίσει
Βέβαια ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη θα δηλώνει πάντα τα δικά του, όπως συνηθίζει πάντα με αυτό το αλαζονικό και συγχρόνως σοβαροφανές ύφος του. Ας πει ό,τι θέλει, και τον βαρεθήκαμε και τον καταλάβαμε τι εστί. Τα γεγονότα δείχνουν, πως από όταν ανέλαβε τα ηνία του Υπουργείου του, η αστυνομική αυθαιρεσία έχει χτυπήσει κόκκινο.
Πρέπει να καταλάβει ο κύριος Χρυσοχοΐδης, πως μια ΕΔΕ για να κλείσει στόματα, δεν φτάνει στο λαό. Πρέπει να βγει για αρχή και να ζητήσει συγγνώμη από τους πολίτες διότι τα Σώματα, που διευθύνει, έχουν παρερμηνεύσει το κοινωνικό πρόσταγμα για ασφάλεια σε αυθαιρεσία και αυταρχισμό και η ίδια η αστυνομία με τις πράξεις της ταΐζει αυτούς, που υποτίθεται ότι πρέπει να περιορίσει.
Μπράβο του, τα κάνει όλα τέλεια. Συνεχίστε τη καταστροφή όλοι μαζί.
Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία
Ιερόθεος Ιωάννου
Φιλόλογος- Ειδικός Παιδαγωγός- Εκπαιδευτής Ενηλίκων
