Κύριε Δήμα, αναλαμβάνοντας αρμοδιότητες αντιδημάρχου αγροτικής ανάπτυξης και έχοντας χρόνια επαφή με αγρότες, πτηνοτρόφους, κτηνοτρόφους αλιείς κτλ τι έχετε αποκομίσει; Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα που υπάρχουν;
Είναι τραγικό, ενώ το μέλλον του αγροτικού τομέα είναι ευνοϊκό το μέλλον αγροτικού κόσμου, είναι ζοφερό θα έλεγα. Όσο ο πληθυσμός της γης θα αυξάνεται και αστικοποιείται θα απαιτείται επιπλέον τροφή είτε φυτική είτε ζωική. Δυστυχώς όμως υπάρχει μια στρέβλωση της παραγωγικής διαδικασίας διότι οι παραγωγοί του πραγματικού πλούτου αποκλείονται από τη διαχείριση του παραγόμενου από αυτούς πλούτου. Όλο αυτό υφαρπάζεται τεχνικά μέσω των διαδικασιών της γραφειοκρατίας από τους αστούς. Αυτό έχει σαν συνέπεια τον αποδεκατισμό των αγροτικών κοινωνιών.
Η συνεχής υποτίμηση των αγροτο-κτηνοτρόφων και η αίσθηση που υπάρχει ότι τους αγρότες τους θέλουν μόνο όλοι για να παράγουν και να πληρώνουν χρέη και όχι ως ισότιμους πολίτες, σίγουρα θα έχει άσχημες εξελίξεις για όλους στο μέλλον.
Πέραν λοιπόν της συνεχούς υποτίμησης του αγροτοκτηνοτροφικού κόσμου, τα άλλα προβλήματα που ταλανίζουν τον αγροτικό κόσμο είναι επιγραμματικά τα εξής:
α) Ακριβό κόστος παραγωγής, δηλαδή ακριβό ρεύμα, ακριβά καύσιμα, ακριβά μηχανήματα, ακριβά λιπάσματα και φάρμακα.
β) Ειδικότερα για την περιοχή μας, στην ορθολογική παραγωγική αξιοποίηση και εκμετάλλευση της γης, αρνητικά επιδρά το ιδιάζον ιδιοκτησιακό καθεστώς (πολυτεμαχισμός, μικρές ιδιοκτησίες κτλ). Αρκεί να αναλογισθούμε ότι στην χώρα μας γενικότερα ο μέσος όρος ιδιοκτησίας είναι 50 στρέμματα, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση 200 στρέμματα και το χειρότερο το 80% τουλάχιστον των αγροτών κάτω των 20 στρεμμάτων. Μέγεθος εξαιρετικά μικρό για τις σύγχρονες συνθήκες παραγωγής (ανεπαρκής μηχανοποίηση, χαμηλό επίπεδο ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών, χαμηλή παραγωγικότητα και πολύ χαμηλό εισόδημα των αγροτών.
γ) Πολύ χαμηλό επίπεδο επιμόρφωσης του αγροτικού κόσμου σε νέες τεχνολογίες, καινοτομία στις καλλιεργητικές μεθόδους και η εξειδίκευση των αγροτοκτηνοτρόφων.
Κλασικό παράδειγμα η Ολλανδία η οποία έχει στρεμματική απόδοση 1700 ευρώ ανά στρέμμα το έτος, ποντάροντας στο εμπόριο marketing.
Το Ισραήλ ποντάροντας σε πολιτική της καινοτομίας έχει απόδοση 1300 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ η Ελλάδα ποντάροντας σε μια πολιτική του «ότι βρέξει ας κατεβάσει», έχει απόδοση 200 ευρώ το στρέμμα.
δ) Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αγροτοκτηνότροφοι είναι η έλλειψη εργατικού δυναμικού παρά την υψηλή ανεργία. Το πρόβλημα έγινε οξύτερο με το νέο ασφαλιστικό σύστημα ,καθώς ο αγροτικός κόσμος υποχρεούται να καταχωρίσει τους εργαζόμενους στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» με όλα τα στοιχεία τους.
Καταλαβαίνετε λοιπόν τα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι αγροτοκτηνότροφοι απασχολώντας στην πλειονότητα τους αλλοδαπούς εργάτες, (οι περισσότεροι εκ των οποίων στερούνται άδειας παραμονής), με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τους δηλώσουν στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» με κόστος πολύ μεγάλο (10.500 ευρώ) για κάθε εργαζόμενο εάν έπειτα από κάποιο έλεγχο αυτοί εντοπισθούν.
Ποιες ενέργειες προτίθεστε να κάνετε ώστε να υπάρξει ουσιαστική ενημέρωση των αγροτών με στόχο την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν ;
Για να υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση του δήμου προς τους αγροτοκτηνοτρόφους και την πολιτεία, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί η λειτουργία του ήδη θεσμοθετημένου στον Δήμο «Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης» και η παράλληλη στελέχωση του με το απαραίτητο επιστημονικό προσωπικό, με αποκλειστική αρμοδιότητα την πραγματική στήριξη των εμπλεκομένων στον κλάδο.
Με δεδομένο ότι ο δήμος Μεγαρέων είναι κατ’ εξοχήν αγροτοπτηνοτροφικός δήμος, παρουσιάζοντας σημαντικά μεγαλύτερο παραγωγικό προσανατολισμό στον πρωτογενή τομέα σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Περιφέρειας Αττικής, επιβάλλεται στο νέο οργανόγραμμά του να δημιουργήσει Διεύθυνση Αγροτικής Παραγωγής με δύο τμήματα. Ένα τμήμα που θα έχει ως αντικείμενο αγρότες ,πτηνοτρόφους, κτηνοτρόφους, αλιείς, μελισσοκόμους και ένα τμήμα περιβάλλοντος ,προγραμματισμού και συντήρησης πρασίνου. Στην παρούσα φάση, με μια γεωπόνο που διαθέτει αυτή την στιγμή ο δήμος η οποία είναι επιφορτισμένη συν τοις άλλοις και με τα προβλήματα των αδέσποτων σκυλιών, δυστυχώς λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν.
Παρόλα αυτά, έχουν γίνει αρκετά σημαντικά πράγματα όπως το πιλοτικό πρόγραμμα ορθής διαχείρισης κενών πλαστικών συσκευασιών φυτοφαρμάκων σε συνεργασία με τον Ελληνικό Σύνδεσμο Φυτοπροστασίας (Ε.Σ.Υ.Φ), την Ελληνικό Εταιρία Ανακύκλωσης και τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς. Πρόγραμμα σημαντικό που συμβάλει στην απομάκρυνση των πλαστικών αποβλήτων από τα χωράφια, μια μεγάλη προσπάθεια για την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Επίσης, με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής και στα πλαίσια της καινοτομίας για την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα της γεωργίας αποφασίσθηκε η δημιουργία ενός σχήματος συνεργασίας με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και την ομάδα παραγωγών κηπευτικών, με στόχο την παραγωγή καινοτόμων αγροτικών προϊόντων όπως το γουασάμπι, που συνήθως γίνεται με χρένο, λόγω της σπανιότητας του φυτού γουασάμπι και χρησιμοποιείται για ειδικές σάλτσες.
Κατά καιρούς στο δήμο μας έγιναν πολλές ημερίδες εκπαίδευσης αγροτών, ενώ με ενέργειες της διοίκησης καταφέραμε οι αγρότες αντί να πηγαίνουν στην Αθήνα για εγγραφή στο μητρώο αγροτών (Μ.Α.Α.Ε.), η διαδικασία να γίνεται πλέον μέσω του γραφείου Αγροτικής Ανάπτυξης στο email του κάθε παραγωγού.
Επίσης με υπ’αριθ.205/27-05-2015 απόφαση Δημάρχου, συγκροτήθηκε η επιτροπή Οραματικού Αναπτυξιακού Σχεδιασμού (ΕΠΟΑΣΜΕ) η οποία βοήθησε πάρα πολύ δίνοντας έμφαση στην Αγροτική Ανάπτυξη, λόγω των ιδιαίτερων συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει η ευρύτερη περιοχή.
Στα πλαίσια αυτά δρομολογήθηκαν δύο σημαντικές μελέτες από την Περιφέρεια.
Μία εδαφολογική που αφορά την αξιολόγηση των εδαφών και τις ενδεικνυόμενες καλλιέργειες και μία υδρολογική που αφορά την διαχείριση υδάτινων πόρων, τις θέσεις κατασκευής μικρών φραγμάτων κλπ.
Το σπουδαιότερο όλων που προσπαθήσαμε και θέλω να πιστεύω ότι βρίσκεται σε κάλο δρόμο στην Περιφέρεια, είναι η μελέτη για ένα κέντρο καινοτομίας στην «Ελαιουργική» που θα προσφέρει υπηρεσίες στην κατάρτιση, την επιχειρηματικότητα, την ανάλυση και την έρευνα αγοράς όσον αφορά τις εξαγωγές και τις πωλήσεις, στο marketing και στην ανάπτυξη προϊόντων.
Θα είναι ένας κόμβος όσμωσης, γνώσης, συνεργασίας, καινοτομίας για την επιστημονική κοινότητα, τους παραγωγούς και τους επιχειρηματίες.
Οι προσπάθειες συνεχίζονται προς την Περιφέρεια, γιατί μόνο αυτή μπορεί να υλοποιήσει ένα τέτοιο έργο που θα δώσει άλλες προοπτικές σε όλη την ευρύτερη περιοχή .
Ποιες κατά την άποψή σας θα πρέπει να είναι οι κινήσεις που πρέπει να κάνει η δημοτική αρχή για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας των προϊόντων της Μεγαρικής γης;
Η προσέγγιση του προβλήματος της ανταγωνιστικότητας γίνεται με πολύ έμφαση μόνο στο κόστος παραγωγής και στο μέγεθος του κλήρου (στεμμάτων ανά γεωργό).
Το χαμηλό κόστος βεβαίως συμβάλει στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, αλλά δεν την προσδιορίζει. Κρισιμότερος παράγοντας είναι νομίζω η εμπορική ανάδειξη, η καθιέρωση των προϊόντων και η μέσω αυτών ισχυροποίηση της διαπραγματευτικής ικανότητας των παραγωγών στην αγρό – τροφική αλυσίδα. Άρα λοιπόν το στρατηγικό σχέδιο πρέπει να δώσει έμφαση σε οργανωτικά σχήματα που εκλογικεύουν την προσφορά και παράγουν ποιοτικά προϊόντα. Αυτό κατακτάται με τον συνεργατισμό, τον πλέον διαδεδομένο θεσμό της κοινωνικής οικονομίας. Δυστυχώς στην χώρα μας τα τελευταία τριάντα (30) χρόνια, άλλαξαν δέκα (10) νόμοι με διαφορετική φιλοσοφία και διαφορετικούς στόχους με αποτέλεσμα οι συνεταιρισμοί από μορφές κοινωνικής επιχειρηματικότητας να μετατραπούν σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και κομματικά φέουδα, κάτι που είχε ως φυσικό επακόλουθο την κατάρρευση και απαξίωση τους. Όσοι συνεταιρισμοί παρέμεναν υγιείς κινδυνεύουν να «νοσήσουν», γιατί όπως ξέρουμε όλοι, η υγεία δεν είναι μεταδοτική παρά μόνον το νόσημα. Πρέπει να μπει επιτέλους ένα τέλος στους συνεταιρισμούς «σφραγίδες» που απαξιώνουν την συνεταιριστική ιδέα και στραγγαλίζουν την αναπτυξιακή επιχειρηματικότητα των αγροτών.
Η ανάπτυξη γενικότερα των συλλογικών αγροτικών οργανώσεων αποτελεί σήμερα κρίσιμο παράγοντα για την μεταρρύθμιση του αγροτικού τομέα και την μετατροπή της Ελληνικής Γεωργίας σε κλειδί για την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση.
Έννοιες όπως ΕΝΟΤΗΤΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ είναι η μόνη λύση για την βελτίωση της αγροτικής παραγωγής και την εξασφάλιση ενός δίκαιου και βιώσιμου γεωργικού εισοδήματος. Στην σημερινή άκρως ανταγωνιστική εποχή, οι αγροτικές δραστηριότητες μπορούν να αποβούν βιώσιμες μόνον όταν θα λειτουργούν συνδυαστικά ο πρωτογενής τομέας με τον δευτερογενή αλλά και τον τριτογενή, (μεταποίηση, αποθήκευση, συντήρηση, διανομή), (πωλήσεις, marketing).
Η χώρα μας πέραν των έντεκα (11) εκατομμυρίων, δέχεται άλλα τριάντα (30) εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο και δυστυχώς μόνο το 12% καλύπτεται από εγχώρια προϊόντα.
Τραγικό και όμως αληθινό, που δείχνει τις παθογένειες της αγροτοδιατροφικής αλυσίδας.
Άρα λοιπόν πιστεύω ότι ο δήμος πρέπει πρώτα να βοηθήσει στο μέτρο του δυνατού ούτως ώστε να υπάρξει ενότητα, αλληλεγγύη και συσπείρωση των παραγωγών μέσα σε υγιείς συνεταιρισμούς και ομάδες και στην συνέχεια κάθε δυνατή βοήθεια για εξωστρέφεια, με όρους ανταγωνιστικότητας και ποιότητας.
Είναι γνωστό ότι στην πεδιάδα των Μεγάρων υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με το νερό Εφόσον υπάρχει ανησυχία, μήπως είναι η κατάλληλη στιγμή να επικαιροποιηθούν οι μελέτες που υπάρχουν από παλιά, ώστε να προχωρήσουν τα έργα κατασκευής ταμιευτήρων για να εμπλουτιστεί ο υδροφόρος ορίζοντας και να λυθεί το πρόβλημα της λειψυδρίας;
Είναι γνωστό ότι γεωργία χωρίς νερό δεν γίνεται. Άρα λοιπόν καθίσταται αναγκαία η διασφάλιση ποσοτικής και ποιοτικής επάρκειας νερού για άρδευση μέσω νέων τεχνολογιών εφαρμογής των αρδεύσεων, προστασίας των υδάτινων πόρων από πιθανές πηγές μόλυνσης και από την υπερκατανάλωση και διεύρυνση των διαθέσιμων υδατικών πόρων, μέσω αντίστοιχων πόρων με τεχνικά εφικτές και οικονομικά συμφέρουσες παρεμβάσεις. Όσον αφορά την μελέτη που υπάρχει για φράγμα στο ρέμα της Καμάρας απόψεις διίστανται.
Η μια άποψη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κατασκευή του, θα είναι ένα έργο πολυδάπανο, δεκάδων εκατομμυρίων, που στην τελική δεν θα προσφέρει άρδευση στο Μεγαρικό πεδίο για πολλούς γεωφυσικούς και τεχνικούς λόγους, αλλά θα βοηθήσει μόνο στην ανάσχεση των πλημμυρικών φαινομένων που ταλανίζουν κατά περιόδους την περιοχής της Λάκκας Καλογήρου .
Η άλλη άποψη κρίνει ότι πρέπει σε επιλεγμένες τοποθεσίες εντός των ρεμάτων όλου του Μεγαρικού πεδίου να κατασκευαστούν μικρά φράγματα από ογκόλιθους όπου θα υπάρχει μερική ανάσχεση των βροχοπτώσεων με παράλληλο εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα. Υπέρ αυτής της άποψης συμφωνεί και το Ι.Γ.Μ.Ε, αλλά και η υδρολογική μελέτη που επεξεργάζεται η Π.Ε. Δυτικής Αττικής.
Τέτοια έργα πέραν της ωφελιμότητας για την συγκράτηση ή περιορισμό της απορροής των επιφανειακών ομβρίων υδάτων και την ενίσχυση των υπόγειων νερών, αλλά και λόγω του πολύ χαμηλότερου οικονομικού κόστους, είναι πολύ εφικτά και ώριμα να ξεκινήσουν άμεσα.
Αδέσποτα: Πρόβλημα τεράστιο, αφού εκτός από τις φιλοζωικές οργανώσεις, απαίτηση να βρεθεί λύση έχουν και πολίτες που έχουν δεχθεί επιθέσεις, εκτιμώντας ότι τα ζώα πρέπει άμεσα να τα φροντίσει ο δήμος ώστε να μην υπάρχουν κι αλλά κρούσματα. Τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνει τελικά και ποιες είναι οι προθέσεις της διοίκησης για την επίλυση του μεγάλου αυτού προβλήματος;
Το πρόβλημα των αδέσποτων είναι περίπλοκο και με πολλές πτυχές.
Είναι υγειονομικό, γιατί πολλοί αδέσποτοι σκύλοι είναι φορείς μεταδοτικών ασθενειών, όπως η λύσσα, η λεϊσμανίαση, ο εχινόκοκκος και διάφορα εξωτερικά παράσιτα (τσιμπούρια,ψύλλοι).
Είναι όμως και κοινωνικό, γιατί πολλές φορές τα σκυλιά κάνουν αγέλες και επιτίθενται σε ενήλικες, όσο και σε παιδιά. Πολλές φορές επίσης έχουν αναφερθεί επιθέσεις σε μηχανάκια και ποδήλατα με σοβαρά ατυχήματα. Είναι τέλος θέμα πολιτισμού και αισθητικής για μια χώρα και για μια κοινωνία να βλέπουμε καθημερινά αδέσποτους και δεσποζόμενους σκύλους να ουρούν και να αφοδεύουν σε κοινόχρηστους χώρους (παιδικές χαρές ή πάρκα).
Θα σας αναφέρω μερικά στοιχεία για το κατεπείγον της κατάστασης.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός για την υγεία των ζώων σε έρευνα που έκανε το 2015 σε 11 Βαλκανικές χώρες κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όπως και σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου οι εγκαταλελειμμένοι σκύλοι στα Βαλκάνια αποτελούν μάστιγα, με συνέπειες τόσο για τα ίδια τα ζώα, όσο και για την κοινωνία γενικότερα.
Εκτιμάται ότι ο αριθμός των εγκαταλελειμμένων σκύλων ξεπερνά το ένα εκατομμύριο!
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η εκστρατεία ευαισθητοποίησης που ξεκίνησε ο εν λόγω οργανισμός, η οποία έχει ως στόχο να αντιμετωπίσει τη γενεσιουργό αιτία του φαινομένου των αδέσποτων, δηλαδή την έλλειψη ΠΑΙΔΕΙΑΣ από τους ιδιοκτήτες σκύλων που οδηγεί εν τέλει στην εγκατάλειψη.
Όσα χρήματα και να διαθέσει ο δήμος για την στείρωση και την διαχείριση των αδέσποτων το πρόβλημα δεν λύνεται. Όσα χρήματα και αν δώσουμε είναι σαν να κάνουμε παρέμβαση σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο, με δεδομένο ότι οι ευθανασίες δεν επιτρέπονται.
Όπως δεν επιτρέπεται ούτε και ο εγκλεισμός των ζώων σε κλειστά καταφύγια.
Ναι μεν στο άρθρο 9 του Νόμου 4039/12 οι δήμοι είναι υπόχρεοι να μεριμνούν για την περισυλλογή και την διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, όμως λίγοι γνωρίζουν πως στο ίδιο άρθρο προβλέπεται ότι τα καταφύγια αδέσποτων αποτελούν ΧΩΡΟΥΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ.
Αν διαπιστωθεί ότι κάποια σκυλιά είναι επικίνδυνα παρά την στείρωση τους ή ότι πάσχουν από ανίατη ασθένεια ή είναι ανίκανα να αυτοσυντηρηθούν λόγω γήρατος ή αναπηρίας, τότε και μόνο τότε, «κοιμίζονται», κατόπιν εντολής της πενταμελούς επιτροπής.
Όπως καταλαβαίνετε, το φαινόμενο των αδέσποτων είναι ένα περίπλοκο πρόβλημα όπου οι περισσότεροι δυστυχώς το εστιάζουν στον εύκολο στόχο που είναι τα ζώα, που στην τελική δεν φταίνε σε τίποτα, αφού οι άνθρωποι δημιουργούν τα αδέσποτα, από έλλειψη παιδείας και αυτοί πρέπει να πληρώσουν. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο εάν η πολιτεία δει σοβαρά το πρόβλημα και εφαρμόσει με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, Αστυνομία, Λιμεναρχεία, Δασαρχεία, Αγροτικά Κτηνιατρεία, όπου με βάση το άρθρο 5 του νόμου 4039/12 που αφορά τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς πέραν των άλλων μεριμνούν για την στείρωση τους.
Ο δήμος Μεγαρέων τα τελευταία 3-4 χρόνια έχει κάνει περισσότερα από κάθε άλλη διοίκηση. Στο δήμο μας, στειρώνονται ανά έτος 300-400 σκυλιά, ενώ έχει γίνει σύμβαση με Μ.Κ.Ο (dogs-voice) για την καλύτερη ηλεκτρονική οργάνωση, για τις υιοθεσίες των αδέσποτων, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί και διαλέξεις στα σχολεία με παροχή έντυπου υλικού.
Στόχος αυτών των δράσεων, είναι να συνειδητοποιήσουν οι ιδιοκτήτες μέσω των παιδιών μια άλλη συμπεριφορά προς τα ζώα.
Επίσης πρέπει να επισημάνω το γεγονός ότι έχουμε την συγκυρία ή την τύχη αν θέλετε, αυτή την στιγμή να υπάρχει στον δήμο ένα φιλοζωικό σωματείο που κάνει εξαιρετική και ηρωική προσπάθεια, παρά την πολεμική που δέχεται πολλές φορές από μερίδα πολιτών.
Παρόλα αυτά το πρόβλημα αντί να μειώνεται, βλέπουμε ότι διογκώνεται κάθε χρόνο.
Είναι αυτό ακριβώς που έχει εντοπίσει και ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας των ζώων, δηλαδή η έλλειψη ΠΑΙΔΕΙΑΣ και ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ για τα ΔΕΣΠΟΖΟΜΕΝΑ.
Και το επαναλαμβάνω: Όσα χρήματα και να διαθέσουν οι δήμοι, αυτά δεν πρόκειται να πιάσουν τόπο πρακτικά, εάν δεν κοπεί η γενεσιουργός αιτία.
Μερίδα της αντιπολίτευσης σας κατηγορεί ότι δεν εκμεταλλευτήκατε το πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ 2 για την χρηματοδότηση και ίδρυση καταφυγίου. Τι έχετε να πείτε;
Όταν είσαι στην αντιπολίτευση έχεις την άνεση και την πολυτέλεια να λες ότι θέλεις και όπως το θέλεις. Μια σοβαρή όμως διοίκηση πρέπει να ζυγίζει καλά όλες τις παραμέτρους για να μην δημιουργήσει, τηρουμένων των αναλογιών ένα… νέο γηροκομείο! Καταρχήν για να ενταχθείς στο πρόγραμμα, πρέπει ο δήμος να έχει οικόπεδο άνω των τεσσάρων στρεμμάτων σε κατάλληλο χώρο και περιοχή. Τέτοιος χώρος κατάλληλος δυστυχώς δεν υπάρχει. Αλλά και να υπήρχε δεν πρέπει να βλέπουμε «το τυράκι μόνο αλλά και την φάκα» που θα έρθει στην πορεία.
Ένα χρηματοδοτούμενο συγκρότημα θα πρέπει στην πορεία να αδειοδοτηθεί ως προς την ίδρυση και λειτουργία του. Σύμφωνα με τους αναχρονιστικούς νόμους 604/77 και 463/78 που διέπουν την λειτουργία καταφυγίων χρειάζεται χώρος οκτώ (8) τετραγωνικά τα τέσσερα (4) σκεπαστά για κάθε σκύλο .Όλα αυτά συν τις κτιριακές εγκαταστάσεις χρηματοδοτούνται.
Το πρόβλημα είναι ότι χρειάζονται δύο (2) εργάτες, που μόνιμους που δεν μπορείς να προσλάβεις, ούτε μπορείς να υποχρεώσεις κάποιους από το προσωπικό που υπάρχει στο δήμο να αναλάβουν την λειτουργία του.
Πάντα μιλάμε για ένα συγκρότημα προσωρινής παραμονής 60-80 σκύλων και τίποτα παραπάνω.
Το κυριότερο όμως είναι ότι ένα δημοτικό καταφύγιο δημιουργεί ένα σημείο αναφοράς για κάθε απαίδευτο, αμελή και ασυνείδητο να εγκαταλείπει κουτάβια κάθε ηλικίας μη διαχειρίσιμα από τον δήμο.
Παράδειγμα προς αποφυγήν ο δήμος Ελευσίνας ο οποίος το 2003 πήρε άδεια λειτουργίας για καταφύγιο 50 σκύλων και το 2005 το έκλεισε ως μη διαχειρίσιμο από τα κουτάβια που εγκατέλειπαν από όλο το Θριάσιο, ενώ και το Υπουργείο Γεωργίας κατασκεύασε στην περιοχή του δήμου Ασπροπύργου ένα τεράστιο καταφύγιο 300 θέσεων το οποίο λόγω κόστους δεν λειτούργησε ποτέ.
Σε καμία περίπτωση ένα καταφύγιο δεν θα λύσει, ούτε θα περιορίσει στο ελάχιστο το πρόβλημα των αδέσποτων.
Παρόλα αυτά χρειάζεται ένα ενδιαίτημα για να μπορούμε να περιορίζουμε κάποια πολύ επιθετικά σκυλιά ή κάποια τραυματισμένα που χρειάζονται περίθαλψη. Αυτό μπορεί να γίνει με σύμβαση με ιδιωτικό καταφύγιο. Προς αυτήν την κατεύθυνση προσανατολίζεται ο δήμος για να μην έχουμε περιπέτειες στο μέλλον μη διαχειρίσιμες από την εκάστοτε διοίκηση.
