Πρόκειται για ένα από τα νέα πρόσωπα στο δημοτικό συμβούλιο. Ο λόγος για τον οικονομολόγο Δημ. Γεωργακή, ο οποίος από την πρώτη ημέρα που βρέθηκε στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου, έχει «εγκαινιάσει» ένα νέο μοτίβο αντιπολίτευσης, με προτάσεις αλλά και αρκετές παρεμβάσεις, αφήνοντας πίσω το παλαιοκομματικό στυλ του τύπου … «κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση» ! Ο κ. Γεωργακής, τούτη την εβδομάδα – στο πρώτο φύλλο της νέας χρονιάς , μιλάει αποκλειστικά στην ΑΙΧΜΗ για το τι έχει αποκομίσει στην πρώτη του συμμετοχή στο κορυφαίο όργανο του δήμου, σε μια συνέντευξη που θα συζητηθεί…
Κύριε Γεωργακή, είστε από τους νεοεκλεγέντες στο δημοτικό συμβούλιο. Στους πρώτους τέσσερεις μήνες θητείας, τι συμπεράσματα έχετε αποκομίσει;
Κύριε Υψηλάντη καταρχήν ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να καταθέσω τις απόψεις μου. Πριν ξεκινήσω, θα ήταν παράλειψη να μην ευχηθώ σε εσάς, στους αναγνώστες σας αλλά και σε όλους τους δημότες καλή και δημιουργική χρονιά με υγεία.
Για εμένα η συμμετοχή στο δημοτικό συμβούλιο αποτελεί προσωπικά μια ιδιαίτερη εμπειρία. Όμως θα έλεγα ότι μέχρι τώρα, είναι κυρίως απογοητευτική. Θα περίμενα, εφόσον η διοίκηση έχει ολοκληρώσει μια πενταετία (και όπως ξέρουμε, 5ετή θητεία δεν είχε καμία διοίκηση στη διάθεση της) και είχε μετά από πολλά χρόνια τη δυνατότητα να διοικήσει το δήμο με δεύτερη συνεχόμενη θητεία, να αντλήσει από την εμπειρία αυτή και να συμπεριφέρεται απέναντι στους θεσμούς, όπως είναι το δημοτικό συμβούλιο και οι επιτροπές που διοικούν τον δήμο (οικονομική επιτροπή και ποιότητας ζωής) με τη σοβαρότητα και την ευθύνη που θα έπρεπε για να είναι αποτελεσματικοί προς όφελος της κοινωνίας. Αντίθετα τα πρώτα συμπεράσματα δείχνουν απαξίωση του ύψιστου δημοκρατικού θεσμού του Δήμου μας. Τα δημοτικά συμβούλια, όπως βέβαια γινόταν και στην προηγούμενη θητεία, συγκαλούνται με εξάντληση της προθεσμίας ενημέρωσης των δημοτικών συμβούλων (μόλις 3 ημέρες πριν κάθε συμβούλιο), με ανεπαρκή χρόνο ενημέρωσης μας για τα θέματα που συζητούνται. Συνυπολογίστε το γεγονός ότι συζητούνται πάντα πάνω από 15-20 θέματα σε κάθε συνεδρίαση.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι κανένα θέμα στο δημοτικό συμβούλιο Μεγάρων δεν έχει τον απαιτούμενο χρόνο και προετοιμασία να συζητηθεί σε βάθος. Πάρτε για παράδειγμα το δημοτικό συμβούλιο που έγινε αμέσως μετά τη νέα φυσική καταστροφή στην Κινέτα. Αντί να είναι ένα συμβούλιο με μοναδικό θέμα τη λήψη μέτρων για την ανακούφιση των πληγέντων αλλά και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για το μέλλον, έγινε μια συνεδρίαση, όπου το θέμα της καταστροφής συζητήθηκε σε επίπεδο απλών προ ημερησίας διαπιστώσεων. Στη συνέχεια μάλιστα, συζητήθηκε το θέμα των δημοτικών τελών, για το οποίο η εισήγηση της διοίκησης παρέμεινε στην αρχική που ήταν η μικρή αύξηση(!) των τελών για την κοινότητα της Κινέτας.
Η διοίκηση διεξήγαγε μια συζήτηση όπου-για ακόμα μια φορά- φάνηκε να είναι εκτός τόπου και χρόνου, ανίκανη να συντονιστεί-πόσο μάλλον να αντιμετωπίσει- τα φλέγοντα ζητήματα του δήμου μας.
Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσει κανείς ότι ενώ φτάναμε στο τέλος του έτους και συζητούνταν ακόμα αναμορφώσεις του προϋπολογισμού για 2019, ενώ μόλις την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου ήρθε σε συζήτηση στην οικονομική επιτροπή, το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2020, τότε αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι και η νέα θητεία προδιαγράφεται απογοητευτική για την πορεία του δήμου.
Η διοίκηση του δήμου, στη δεύτερη θητεία της, βαδίζει σε επικίνδυνα μονοπάτια, αδράνειας και αδιαφάνειας.
Σας βλέπουμε να κάνετε συνεχώς παρεμβάσεις αλλά και προτάσεις, αφήνοντας πίσω την τακτική του τύπου «κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση». Πιστεύετε ότι οι προτάσεις σας θα εισακουστούν από την σημερινή διοίκηση;
Στην πρώτη συμμετοχή μου σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, ξεκίνησα κάνοντας μια πρόταση για ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα για την περιοχή μας, αυτό της λειτουργίας του Κέντρου Υγείας. Πρότεινα μια λύση που βασίζεται στη διάθεση αλληλεγγύης μιας εξειδικευμένης ομάδας της κοινωνίας μας, αυτής των γιατρών και των φαρμακοποιών, προκειμένου να δοθεί μια άμεση έκτακτη λύση για να αποτραπεί το πιο δυσάρεστο συμβάν για έστω και έναν συμπολίτη μας. Η πρόταση αυτή έτυχε μιας καταρχήν αποδοχής από τον δήμαρχο με «δέσμευση» να μελετηθεί περαιτέρω. Η συνέχεια ωστόσο δεν ήταν ανάλογη. Δεν έγινε κάποια προσπάθεια ούτε υλοποίησης της δικής μου ή άλλης πρότασης που να δώσει λύση στην υπολειτουργία του Κέντρου Υγείας Μεγάρων.
Στην ίδια συνεδρίαση, απηύθυνα ερώτημα σχετικά με την πρόθεση της διοίκησης να καταθέσει φάκελο για τη χρηματοδότηση καταφυγίου αδέσποτων μέσα από το πρόγραμμα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ». Η απάντηση ήταν μάλλον απαξιωτικά αρνητική, με αόριστες αιτιολογήσεις.
Σε ένα πρόβλημα που μαστίζει κυριολεκτικά την καθημερινότητα, την ασφάλεια, τη δημόσια υγεία, ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα, όπως τα αδέσποτα ζώα, η διοίκηση δείχνει να αδρανεί ως προς την διεκδίκηση δραστικών λύσεων, όπως θα ήταν η δημιουργία καταφυγίου αδέσποτων. Είναι πραγματικά απορίας άξιο, το γιατί υπάρχει τόση αρνητικότητα απέναντι σε αυτό το έργο.
Γενικότερα, δεν είμαι αισιόδοξος ότι η διοίκηση έχει διάθεση να ακούσει προτάσεις της αντιπολίτευσης -ή έστω μια άλλη πρόταση και άποψη. Πέραν του ότι το έχει αποδείξει κατά την προηγούμενη θητεία, η άποψη μου αυτή ενισχύεται από το ότι δεν δείχνει να ενδιαφέρεται από το ότι η συμπολίτευση αριθμεί 11 συμβούλους-δεν έχει την πλειοψηφία στο συμβούλιο- και αντί να εισηγείται τα θέματα με διάθεση ευρείας ή έστω σχετικής συναίνεσης, περιχαρακώνεται πίσω από την δυνατότητα που δίνει ο νόμος: Όταν ένα θέμα καταψηφίζεται στο δημοτικό συμβούλιο, αυτό μπορεί να «περνάει» από την οικονομική επιτροπή χωρίς άλλη έγκριση ή συζήτηση από το δημοτικό συμβούλιο.
Πολλοί υποστηρίζουν, πως η σημερινή υπό τον κ. Σταμούλη διοίκηση του δήμου, (εάν δεν υπήρχε η νομοθετική ρύθμιση της τελευταίας στιγμής, όπου διάφορα θέματα εγκρίνονται από την πλειοψηφία που έχει ο δήμαρχος στις αποφάσεις της Οικονομικής Επιτροπής), δεν θα μπορούσε να διοικήσει. Θεωρείτε ότι αυτή η τακτική μειώνει το ρόλο του δημοτικού συμβουλίου;
Με δεδομένη την αδυναμία συναίνεσης και συνεργασίας που επιδεικνύει ο συνδυασμός του κ. Γρ. Σταμούλη, η Δημοτική Αρχή εκμεταλλεύεται τον νόμο αυτό, με συνέπεια την απαξίωση του ρόλου του δημοτικού συμβουλίου, που τελικά αναλώνεται σε συζητήσεις ήσσονος σημασίας, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Οι νόμοι, σαφώς και δεν μπορούν εκ των προτέρων να καλύψουν όλες τις περιπτώσεις ή να εξασφαλίσουν το θετικό αποτέλεσμα από την εφαρμογή τους. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που θα τους κάνουν επιτυχημένους ή αποτυχημένους. Ο πρόσφατος νόμος, ενώ αποδεικνύεται σχετικά αδύναμος, είχε μια θετική πρόθεση. Να βάλει όλες τις πλευρές να συνεννοηθούν για την υλοποίηση θετικών παρεμβάσεων σε μια πόλη. Στη δική μας περίπτωση ο νόμος, μέσω της διάθεσης της διοίκησης, φέρνει στην επιφάνεια τα αρνητικά του, οδηγώντας σε αδιέξοδα το δημοτικό συμβούλιο
Τρανό παράδειγμα, η πρόσφατη καταψήφιση της τροποποίησης του προϋπολογισμού που περιείχε μαζί με την «νομιμοποίηση» υπέρογκων δαπανών που «ξέφυγαν» ίσως και λόγω των εκλογών, τις αποζημιώσεις που δικαιούνται οι εργαζόμενοι του δήμου. Και ενώ στο τελευταίο προφανώς και το σύνολο των συμβούλων ήταν θετικό, η συναίνεση με ευθύνη της διοίκησης δεν επιτεύχθηκε όπως θα μπορούσε αν έφερνε μόνο τις αποζημιώσεις των υπαλλήλων. Αντίθετα, ο δήμαρχος επέλεξε να απαξιώσει στα μάτια των υπαλλήλων δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης, λόγω πολιτικών διαφωνιών, σε άλλα θέματα.
Πριν μερικές εβδομάδες αρθρογραφήσατε στα τοπικά ΜΜΕ υποστηρίζοντας ότι ο «βασιλιάς είναι γυμνός», εξηγώντας τους λόγους μέσα σε 10 σημεία. Μιλώντας για αδιαφάνεια σε έργα εκατομμυρίων ευρώ, σε ποια έργα αναφέρεστε;
Αναφέρομαι κυρίως στο έργο της αναβάθμισης του ηλεκτροφωτισμού. Ένα έργο που επί της ουσίας του-της εξοικονόμησης ενέργειας- μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους, αλλά στην υλοποίηση του ήδη από τους όρους της προκήρυξης δείχνει να έχει αρκετές «σκιές».
Η διαδικασία δεν είναι τυπικά αδιαφανής καθώς, λόγω του ύψους δαπάνης του έργου, είναι υποχρεωτικός ο διεθνής διαγωνισμός. Πλην όμως, οι όροι του διαγωνισμού -τους οποίους δεν τους ορίσαμε εμείς ως δήμος αλλά ένας τρίτος σύμβουλος-έχουν πολλά θολά σημεία, υπονομεύοντας τα συμφέροντα του δήμου.
Για παράδειγμα, δεν απαιτείται σε ένα έργο τόσων εκατομμυρίων ευρώ, να αποδείξει ο ανάδοχος ότι έχει την οικονομική επάρκεια να το εκτελέσει – την ίδια στιγμή που σε άλλο διαγωνισμό αξίας πολύ μικρότερης, που είναι σε εξέλιξη, υπάρχει απαίτηση για οικονομική επάρκεια.
Είναι απόλυτα ελαστικοί οι όροι σε περίπτωση που ο ανάδοχος δεν πετύχει το στόχο εξοικονόμησης. Υπάρχουν συμπληρωματικά και άλλοι όροι που έχουν τέτοια χαρακτηριστικά αδιαφάνειας.
Το έργο όμως αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αδιαφάνειας, την οποία μπορούμε να διακρίνουμε από τον τρόπο υλοποίησης εν τέλει του προϋπολογισμού: Ο προϋπολογισμός του δήμου Μεγαρέων υλοποιείται με πάρα πολλές μικρές αναθέσεις, που δεν απαιτούν την έγκριση των αρμοδίων ελεγκτικών οργάνων, προκαλώντας ερωτηματικά.
Υπόθεση ΔΕΥΑΜ: Παλαιότερα, όταν μιλούσαν πολίτες αλλά και αιρετοί για την ΔΕΥΑΜ, χρησιμοποιούσαν την φράση «αμαρτωλή». Το 2009 η τότε διοίκηση Στρατιώτη πήρε την γενναία απόφαση να θέσει την πολύπαθη ΔΕΥΑΜ σε εκκαθάριση. Ενώ από τότε έχουν ολοκληρωθεί 2 δημοτικές θητείες, για ποιούς λόγους πιστεύετε ότι καθυστερεί η ολοκλήρωση της εκκαθάρισης;
Η υπόθεση της ΔΕΥΑΜ αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί μια βραδυφλεγή βόμβα στα οικονομικά θεμέλια του δήμου. Τεχνηέντως η ΔΕΥΑΜ δεν παρουσιαζόταν σε όλους τους ισολογισμούς του δήμου, ενώ αποτελεί 100% ιδιοκτησία του, με αποτέλεσμα να μην καταγράφεται η σοβαρότατη αρνητική επίδρασή της στα οικονομικά του δήμου.
Η γενναία απόφαση κλεισίματος της, δυστυχώς έχει ανατραπεί στην πράξη, όπου η παρούσα διοίκηση, ενώ την ανέλαβε με σχεδόν μηδενικά χρέη(έπειτα από γενναία επιχορήγηση του κεντρικού κράτους), κατάφερε μέσα σε μόλις μια πενταετία να την φέρει στο ίδιο κακό σημείο που είχε φτάσει προ εκκαθάρισης.
Το χρέος της τρέχει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, οι προσλήψεις της επίσης, με το δήμο να εκμεταλλεύεται προφανώς την ανάγκη εργασίας των συμπολιτών μας, αλλά την ίδια στιγμή τους εγκλωβίζει σε ένα σχήμα που δεν θα έχει καλό τέλος για κανένα απ’ τα εμπλεκόμενα μέρη.
Σε προηγούμενο έτος που συζητήθηκε η σύμβαση παραχώρησης των δικτύων προκειμένου να ολοκληρωθεί η εκκαθάριση, γίναμε γνώστες της κακής οικονομικής κατάστασης, καθώς μέσα σε όλη την παραχώρηση, εκποιήθηκαν οι εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού, ενός περιουσιακού στοιχείου αξίας, με μέρος της αξίας του να πηγαίνει προς μείωση του χρέους προς τη ΕΥΔΑΠ. Δηλαδή ωφελήθηκε καταφανώς η ΕΥΔΑΠ και βγήκαμε χαμένοι εμείς, καθώς η διοίκηση Σταμούλη αύξησε ξανά ένα χρέος που είχε μηδενίσει και μέρος αυτού του χρέους το πλήρωσε με μέρος της αξίας του βιολογικού. Αξία η οποία στο σύνολό της θα μπορούσε να καταλήξει στα ταμεία του δήμου.
Η καθυστέρηση της εκκαθάρισης δεν δικαιολογείται, παρά μόνο από την εκμετάλλευση της από τη διοίκηση Σταμούλη προς εκλογικό και μόνον όφελος. Και όλο αυτό εις βάρος της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας.
Εκλεχτήκατε με τον Γιώργο Μπερδελή και τα συνδυασμό «ΤΩΡΑ». Γνωρίζοντας τις αρχές αλλά και τις καινοτόμες ιδέες του συνδυασμού σας, πιστεύετε ότι ο δήμος έχασε που δεν εξελέγη δήμαρχος ο Γ. Μπερδελής; Μήπως τελικά ο κόσμος αδίκησε τον κ. Μπερδελή και τον συνδυασμό σας;
Προφανώς, όταν συμμετέχεις σε μια εκλογική διαδικασία, και ειδικά με τον τρόπο που συμμετείχαμε εμείς, με υψηλό επίπεδο αντιπαράθεσης, με σοβαρές και καινοτόμες προτάσεις, με υψηλή πολιτική αισθητική, που έγινε αντικείμενο σεβασμού από το σύνολο των συνδυασμών, χωρίς να κλείσουμε για παράδειγμα κανένα δρόμο για προεκλογική συγκέντρωση, (ο μόνος συνδυασμός που το πράξαμε και σε αυτές και στις προηγούμενες εκλογές), νιώθεις ότι αδικήθηκες από το αποτέλεσμα.
Όμως η συμμετοχή για εμάς δεν είχε αυτοσκοπό την εξουσία και καμία «καρέκλα».
Η συμμετοχή όλων μας στις εκλογές αποτελεί τόσο μια παρακαταθήκη που μας κάνει χαρούμενους, όσο και μια δέσμευση για την φροντίδα των συμφερόντων όλων των δημοτών, από την επίσης σημαντική θέση της αντιπολίτευσης. Σημαντική γιατί μέσα από αυτή παίρνει σάρκα και οστά ο έλεγχος της διοίκησης και η ανάδειξη των αρνητικών αποφάσεων, ζητήματα που προστατεύουν άμεσα τους πολίτες.
Η επόμενη ημέρα στον συνδυασμό σας; Πολλοί ισχυρίζονται ότι μπορείτε και εσείς να μπείτε μπροστά, στο… «μετά» του «Τώρα». Έχει περάσει αυτή η σκέψη από το μυαλό σας;
Προσωπικά, η ενασχόληση με τα δημοτικά και πολιτικά δρώμενα αποτελεί στάση ζωής και ανάγκη. Δεν θα μπορούσα να μείνω με τα χέρια σταυρωμένα, απέναντι σε προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τόπος μας, να μένω αμέτοχος «γκρινιάζοντας» απ’ έξω. Η συμμετοχή στα κοινά (απόφαση δύσκολη δεδομένων και των προσωπικών μου και επαγγελματικών υποχρεώσεων που όλοι έχουμε), είναι φιλοσοφία ζωής και έτσι δεν ορίζεται από «φάσεις», προεκλογικές και άλλες χρονικές περιόδους. Δεν σταματά σε πριν και μετά και δεν υπάρχει «μπροστά» και «πίσω», αφού σε αυτή την προσπάθεια είμαστε όλοι μαζί. Προέχει το «Τώρα», που είναι αναμφίβολα τα προβλήματα του τόπου μας που καλούμαστε να λύσουμε.
Κλείνοντας τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στους δημότες μας και ιδιαίτερα στους κατοίκους της Κινέττας που δοκιμάστηκαν και ζουν με την αγωνία;
Νιώθω ότι πρέπει να έχουμε όλοι μια συστολή απέναντι στους ανθρώπους που δοκιμάζονται από ακραία φυσικά φαινόμενα και έστω και πρόσκαιρα χάνουν σπίτια και περιουσίες. Η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη που πρέπει να δείξουμε απέναντι στους πληγέντες συμπολίτες μας, είναι το λιγότερο.
Αυτό που για μένα θα έχει αξία στο χρόνο και θα αποτελεί δείγμα σεβασμού προς τους πληγέντες, είναι να κάτσουμε ΟΛΟΙ μαζί, αφού προσφερθούν σαφώς τα απαραίτητα μέτρα ανακούφισης, να σχεδιάσουμε και να πάρουμε αποφάσεις για τη δημιουργία δομών και θεσμών που θα είναι σε διαρκή μέριμνα για την αποφυγή των δυσάρεστων αποτελεσμάτων των φυσικών καταστροφών που όποιος δεν βλέπει ότι θα είναι σε πολύ συχνή βάση, δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα.
Στο πλαίσιο αυτό πρότεινα, και θα το επαναλάβω, τη σύσταση Διεύθυνσης προστασίας περιβάλλοντος και φυσικών καταστροφών, με προληπτικό ρόλο και σχεδιασμό για τις φυσικές καταστροφές και την προστασία του περιβάλλοντος. Μια τέτοια δομή με σοβαρή οργάνωση, συνεχή συνεργασία με πανεπιστήμια, αποτελεί την έμπρακτη στήριξη και μήνυμα προς τους πληγέντες ότι μαθαίνουμε από αυτό που ατυχώς ένιωσαν πρώτοι.
Εν κατακλείδι, παρά την απογοήτευση που αρχικά ανέφερα, θα ήθελα να πω πως μεμψιμοιρώντας δεν θα προχωρήσουμε μπροστά. Όλοι εμείς που νοιαζόμαστε πραγματικά τον τόπο μας, καλούμαστε να εργαστούμε από οποιαδήποτε θέση και ρόλο έχουμε στην τοπική κοινωνία, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Πρέπει αυτή η απογοήτευση, να γίνει κίνητρο προτάσεων και έργου
