Παρότι, έχουν περάσει σχεδόν δυόμισι χρόνια από την ανάληψη της διοίκησης, η Δημοτική Αρχή εξακολουθεί να αδυνατεί να ανταποκριθεί ακόμη και σε βασικά ζητήματα θεσμικής και διοικητικής λειτουργίας. Τρία έκτακτα θέματα αναβλήθηκαν, ενώ αποσύρθηκε και η αναμόρφωση του Προϋπολογισμού με την αιτιολογία ενός «λάθους του συστήματος».
Το ερώτημα, όμως, είναι ένα: όταν η ίδια αναμόρφωση είχε ήδη εγκριθεί από τη Δημοτική Επιτροπή, κανείς δεν εντόπισε το λάθος; Κανείς δεν έλεγξε τα στοιχεία πριν αυτά έρθουν προς ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο;
Δυστυχώς, δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η εικόνα μιας διοίκησης που, μετά από δυόμισι χρόνια, εξακολουθεί να εμφανίζει σοβαρό έλλειμμα σχεδιασμού, συντονισμού και αποτελεσματικότητας. Την ίδια στιγμή, η πόλη εμφανίζει καθημερινά εικόνα εγκατάλειψης.
Σκουπίδια, ακαθάριστα πεζοδρόμια, κοινόχρηστοι χώροι που υποβαθμίζονται, ξερά χόρτα που παραμένουν ακαθάριστα, δημοτική περιουσία αναξιοποίητη και χώροι στάθμευσης χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Δήμαρχος είναι απών. Απών από τα μεγάλα ζητήματα της πόλης, όπως το θέμα του Λιμένα. Απών, όμως, και από τα προβλήματα της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.
Το Λιμάνι αποτελεί αναμφίβολα ένα κρίσιμο ζήτημα για το μέλλον της Ελευσίνας. Δεν μπορεί, όμως, να λειτουργεί ως μόνιμο άλλοθι για την αδυναμία αντιμετώπισης των καθημερινών προβλημάτων της πόλης. Η καθαριότητα, η συντήρηση των δημόσιων χώρων, η αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας και η συνολική εικόνα της Ελευσίνας απαιτούν άμεσες παρεμβάσεις και συγκεκριμένο σχέδιο.
Η Ελευσίνα δεν χάνει μόνο όσα με κόπο κατέκτησε τα προηγούμενα χρόνια. Χάνει σταδιακά και την ποιότητα της καθημερινότητάς της.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό.
Γιατί σήμερα η πόλη δίνει την εικόνα μιας πόλης που έχει αφεθεί στην τύχη της. Μιας πόλης που δεν χρειάζεται θαύματα, αλλά παρουσία, σχέδιο, δουλειά και υπευθυνότητα.
