Αγαπητοί φίλοι και φίλες…
Παρακολούθησα κσι παρακολουθώ με ενδιαφέρον αλλά και προβληματισμό τον τελευταίο μήνα, με αφορμή την παραίτηση του προέδρου, που δεν την λες και παραίτηση, ένα ήξεις αφήξεις που γεννά ερωτηματικά σε μένα και αρκετούς συνομιλητές μου πάνω σε αυτό το θέμα.
Υπάρχει ένας διάλογος με μηνύματα που αναπτύσσεται μέσα απ’ κλειστές ομάδες του διαδικτύου μεταξύ των μελών του απερχόμενου πλέον ΔΣ και μελών του συλλόγου για το στάτους της αντρικής κυρίως ομάδας αλλά και για το τι μέλει γενέσθαι του συλλόγου γενικότερα.
Σενάρια διακινούνται παρασκηνιακά από δύο κυρίως μπλοκ ενδιαφερομένων μελών και φίλων του συλλόγου χωρίς ωστόσο να μπορώ να διακρίνω το επίδικο αυτής της αντιπαράθεσης.
Κατηγορίες εκτοξεύονται, ένθεν και εκείθεν, περί εμπλοκής νομικού ακούω, για διερεύνηση τυχών οικονομικών ατασθαλιών απ’ την απερχόμενη διοίκηση, ακούω ότι σε αθλητή που τραυματίστηκε η διοίκηση δεν κάλυπτε τα έξοδα θεραπείας του και άλλα πολλά.
Επίσης μια ασυνήθιστη για τα δεδομένα της πόλης μας κινητικότητας για την επικράτηση της μιας ή της άλλης πλευράς με αθρόες εγγραφές μελών, που δεν το βρίσκω κακό αν δεν είναι εγγραφές μιας χρήσης για της επικείμενες εκλογές ανάδειξης νέου Δ.Σ.
Σε κάτ ιδίαν συζητήσεις πληροφορούμαι ότι δρομολογούνται σχήματα με υποτιθέμενους επενδυτές, χορηγούς, με έξωθεν πολλαπλής βοήθειας με υψηλούς στόχους και ανομολόγητες επιδιώξεις και αλισβερίσια.
Δεν ξέρω τι από όσα λέγονται και ακούγονται είναι πραγματικά γεγονότα ή εικασίες που σκοπό έχουν τον επηρεασμό των μελών του συλλόγου προς την μια ή την άλλη πλευρά.
Προσωπικά ως μέλος του συλλόγου και μητέρα παιδιού στις ακαδημίες, όπου και όποια βοήθεια μου ζητήθηκε, ανταποκρίθηκα και θα συνεχίσω να το κάνω αφιλοκερδώς και χωρίς υστεροβουλία ,όπως το κάνω τώρα ως έφορος στα παιδικά τμήματα.
Και δεν είναι ότι δεν έχω θέση η άποψη για το πώς θα λειτουργεί ο σύλλογος και ποιους σκοπούς πρέπει να υπηρετεί.
Επίσης δηλώνω εξ αρχής ότι δεν δίνω λευκή επιταγή σε κανέναν προκειμένου να διαχειριστεί της τύχες ενός συλλόγου με πολύχρονη σημαντική προσφορά στην νεολαία του τόπου μας.
Ομιλώ εκ πείρας αφού υπήρξα και εγώ αθλήτρια στα τμήματα υποδομών από όταν ήμουν … χρόνων και σήμερα είναι σ αυτά τα τμήματα ο γιός μου.
Επειδή όπως προανέφερα έχω θέση και άποψη θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι οπαδός του αθλητισμού υψηλών επιδόσεων, όταν δε αυτό γίνεται αυτοσκοπός πιστεύω ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα και πάντως δεν υπηρετεί τις ανάγκες των παιδιών μας για παιχνίδι και ευχαρίστηση.
Είναι ένας κακώς νοούμενος ανταγωνισμός που διαιρεί και δεν ενώνει τα νέα παιδιά.
Ο αθλητισμός υψηλών επιδόσεων και στόχων είναι ,κατά την γνώμη μου πάντα κατά βάση αντικοινωνικός, αφού ξεχωρίζει και κατηγοριοποιεί τους αθλητές σε πρώτης και δεύτερης διαλογής, σε παιδιά που ντε φάκτο παίζουν και σε παιδιά που μονίμως κάθονται στον πάγκο.
Είναι φυσικό κάτι τέτοιο να δημιουργεί απογοητεύσεις που οδηγούν πολλά παιδιά στην αποχώρηση κάτι που για κανέναν λόγο δεν θέλουμε ως συλλογικότητα. Ανάλογα συναισθήματα δημιουργούνται στα παιδιά όταν σε μια κατά βάση ερασιτεχνική ομάδα μπάσκετ κάποιοι αμείβονται για να παίζουν και κάποιοι παίζουν άνευ αμοιβής.
Αυτό από μόνο του δημιουργεί πολλαπλά ζητήματα τόσο για την εύρυθμη λειτουργία της ομάδας όσο και του συλλόγου γενικότερα.
Αγαπητοί φίλοι κ φίλες. Η Ν. Πέραμος είναι μια πολύ μικρή πόλη με λαϊκό κυρίως πληθυσμό χαμηλών εισοδημάτων.
Υπ αυτό το πρίσμα δεν μπορεί να υποστηρίξει οικονομικά μεγαλεπήβολους στόχους. Πριν λίγα χρόνια είχαμε ένα αντίστοιχο παράδειγμα με την ομάδα βόλεϊ ,όπου από κει που έδινε βάση στα τμήματα υποδομών και στην παραγωγή παικτών, μεταλλάχθηκε σε ομάδα με επαγγελματικές προδιαγραφές ,με αθρόες μεταγραφές επαγγελματιών παικτών κ έφτασε μέχρι την Α’ Εθνικη .
Πόσο όμως κράτησε αυτό το εγχείρημα και ποια κατάληξη είχε; Σήμερα αυτή η ομάδα δεν υπάρχει, τα δε τμήματα υποδομής φυτοζωούν χωρίς κανείς να θυμάται της υποτιθέμενες ένδοξες μέρες.
Και να λάβουμε υπόψη ότι τότε αν δεν κάνω λάθος υπήρχε αυτόνομος Δήμος Ν. Περάμου με γενναίες επιχορηγήσεις προς τα Αθλητικά σωματεία, αλλά επικρατούσαν και άλλες οικονομικές συνθήκες και συνήθειες στην χώρα που εν τέλει αυτές οι συνήθειες δεν είναι άμοιρες για την χρεοκοπία της ίδιας της χώρας.
Τελειώνοντας αγαπητοί συμπολίτες είμαστε σήμερα εδώ και καλούμαστε όλοι να αποφασίσουμε για το αύριο και αυτό το αύριο αφορά το σύλλογο μας τα παιδιά μας κ τούς τους νέους κ νέες της πόλης μας.
Αφορά όλους εμάς που έχουμε την θέληση να βάλουμε πλάτη για να μπορέσει αυτός ο σύλλογος να συνεχίσει το έργο του.
Μας αφορά γιατί καλούμαστε να επιλέξουμε αυτούς κ αυτές που θα μας εκπροσωπήσουν στο νέο Δ.Σ. Να εκλέξουμε πρόσωπα που μπορούν να υπερασπιστούν την διαφάνεια ,την χρηστή διαχείριση, την αξιοκρατία και την συνέχεια του συλλόγου.
Η επιλογή μας πρέπει να στηρίξει όσους σ αυτή την γενική συνέλευση καταθέσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση που θα δίνει διέξοδο και προοπτική χωρίς γκρίζες ζώνες και δεύτερες σκέψεις.
