Φωτογραφία από το αρχείο της ΑΙΧΜΗΣ. Ο Γ. Οικονομόπουλος με τον αείμνηστο Γ. Σύρκο το 2005.

Το βράδυ της Δευτέρας 13 Ιανουαρίου 2020, «έφυγε» για την γειτονιά των Αγγέλων ο Γιώργος Οικονομόπουλος χάνοντας την άνιση μάχη με τον καρκίνο.

Το θλιβερό άγγελμα του θανάτου του, σκόρπισε μεγάλο πόνο στους οικείους του, στους συγγενείς, στους φίλους του αλλά και στους ανθρώπους που πορεύτηκαν μαζί του στους κοινωνικούς αγώνες.

Έντονα πολιτικοποιημένος ο Γιώργος αγωνίστηκε από μικρή ηλικία για τις αρχές της Δημοκρατίας, δίνοντας αγώνες  για την πόλη που γεννήθηκε.

Η  ανησυχία και η αγάπη του για τα Μέγαρα τον οδήγησαν στην απόφαση να διεκδικήσει μια θέση στο δημοτικό συμβούλιο στις δημοτικές εκλογές του 2006 συμπορευόμενος με τον συνδυασμό «Μεγαρική Ανανέωση» και τον Δημ. Στρατιώτη.

Οι συμπολίτες μας τον τίμησαν με την ψήφο τους, εκλέγοντάς τον στις πρώτες θέσεις του ψηφοδελτίου, με τον Γιώργο από την 1η Γενάρη του 2007 να αναλαμβάνει την θέση του Προέδρου της ΔΗ.Κ.Ε.ΔΗ.ΜΕ. προσφέροντας σημαντικό έργο.

Στις 8.05.2010 ο Γ. Οικονομόπουλος ως πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου Μεγάρων υποδέχεται τον καθηγητή Θ. Τάσιο αλλά και τα μέλη της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας. Από αριστερά διακρίνονται ο τότε πρόεδρος της δημοτικής βιβλιοθήκης Π. Μαργέτης και ο τότε αντιδήμαρχος Γ. Μπερδελής

Το ήθος του, η εντιμότητά του, η πραότητά του, η ευγένειά του αλλά και ο συναινετικός του λόγος, αποτέλεσαν εχέγγυο ώστε ο τότε δήμαρχος Δημ. Στρατιώτης να του εμπιστευθεί την θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου την διετία 2009 – 2010.

Μια από τις κορυφαίες θέσεις της διοίκησης του Δήμου που ο Γιώργος υπηρέτησε με σθένος πιστεύοντας – όπως έλεγε σε πολλές συζητήσεις – ότι ο πολιτικός πρέπει να υπηρετεί τον πολίτη με κάθε κόστος.

Ο Γιώργος «έφυγε» και θα μας λείψει.  Είναι όμως βέβαιο πως αφήνει σημαντική παρακαταθήκη σε όλους εμάς που αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη ποιότητας ζωής στις πόλεις μας. Αφήνει μεγάλη παρακαταθήκη στις νεότερες γενιές το ήθος του με το οποίο  πορεύτηκε στην πολιτική του διαδρομή.

Φίλε Γιώργο, θα σε θυμόμαστε για πάντα και θ’ αγωνιστούμε κι εμείς για όλα όσα εσύ πίστευες.

Αιωνία σου η μνήμη.

Κουράγιο και δύναμη στην λατρεμένη του σύζυγο Παρασκευή, αλλά και στα παιδιά του, στην Επιστήμη, την Αγγελική και τον Σπύρο.

 

Αντώνης Γ. Υψηλάντης