Στον απόηχο του πρώτου γύρου των εκλογών στον τόπο μας, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου, οι οποίες με οδήγησαν εξαρχής στην αποδοχή της τιμητικής πρότασης του υποψηφίου δημάρχου κ. Γιάννη Μαρινάκη να κατέλθω ως υποψήφια δημοτική σύμβουλος στα Μέγαρα. Καίτοι «νέα» στο διακύβευμα της αναμέτρησης στην τοπική πολιτική «αρένα», δεν δίστασα να πω το ναι διότι απέναντί μου είχα έναν άνθρωπο ο οποίος πίστεψε σε μένα, όπως και σε όλα τα νέα μέλη του συνδυασμού: έναν άνθρωπο με εμπειρία, σύνεση και διεισδυτική ματιά που πιστεύει στους νέους, όχι μόνο λόγω του νεαρού της ηλικίας τους αλλά και της πίστης του στην καινοτομία, τις νέες ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ιδέες που μπορούν να προσφέρουν στην τοπική κοινωνία. Στο πνεύμα, λοιπόν, αυτών για τα οποία με πίστεψε και εμπιστεύτηκε ο κ. Μαρινάκης, αποφάσισα να ακολουθήσω μια συνετή πολιτική εκστρατεία που δεν βασιζόταν σε έξοδα διαφήμισης σε τοπικές εφημερίδες και σάιτ ή σε παραγωγή φυλλαδίων : με αυτό τον τρόπο αφ’ενός δεν επιβάρυνα το περιβάλλον, αφ’ ετέρου δεν μπήκα στη διαδικασία-μιας και δεν διέθετα τους οικονομικούς πόρους- εξάρτησης από χορηγούς….

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, θα επιχειρήσω ένα συνοπτικό απολογισμό του έργου (του μη-έργου, θα έλεγα) της απερχόμενης δημοτικής αρχής. Θα ξεκινήσω με την διαχείριση της καθημερινότητας, όπως ευαγγελίζονται οι της  Ένωσης Πολιτών, μια καθημερινότητα που για μια πενταετία περιελάμβανε την αποκομιδή των οικιακών απορριμμάτων σε τακτική βάση (να θυμήσω ότι και οι προηγούμενοι δήμαρχοι το έκαναν, δεν απαιτείται ευφυΐα ή βαθμοί στον Στρατό για να γίνουν τα αυτονόητα), τις διάφορες μικρές «εξυπηρετήσεις» (άνοιγμα καινούργιων αγροτικών δρόμων, μετακίνηση κάδων, τοποθέτηση καμένων λαμπτήρων κα), το βάψιμο πεζοδρομιών (σε αυτό ο κ. Σταμούλης φαίνεται να διαθέτει ειδικότητα, ελέω εμπειρίας) και τοποθέτηση λαμπτήρων LED, ενώ οι περισσότεροι δήμοι στην Ελλάδα εδώ και μια δεκαετία τους αντικαθιστούν με μικρά φωτοβολταϊκά ώστε να μην επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό με ατελείωτες χαμένες κιλοβατώρες ρεύματος: στην Ελλάδα ζούμε όχι στη Νορβηγία!

Να πάμε και στα περίφημα «έργα» τώρα; Ένα μικρό μειδίαμα ή κλαυσίγελως; Ο κ. Σταμούλης πήρε έτοιμες μελέτες (πάνω από 15 για ώριμα έργα), έργα χρηματοδοτούμενα 100% από την Ε.Ε., Περιφέρεια και Ελ. Δημόσιο και τι έκανε; Το έργο της ύδρευσης ΑΚΟΜΑ δεν έχει τελειώσει, η υδροδότηση της Κινέτας έχει πάει στις καλένδες (να μας πει ο κ. Σταμούλης για την μετακίνηση της δεξαμενής σε ενταγμένο έργο του ΕΣΠΑ, για την απένταξη και την προσπάθεια να το καρπωθεί η ΕΥΔΑΠ), το ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ηλεκτρονικό πάρκινγκ του σταθμού του ΟΣΕ (κοντά στα 60 χιλ ευρώ) σαπίζει στις αποθήκες του εργοταξίου του Δήμου. Ακόμα και ο βρεφονηπιακός σταθμός κοντά στο 6ο Δημ. Σχολείο που είναι προς κατασκευή προέρχεται από έτοιμη οικοδομική άδεια και μελέτη που είχε κάνει ο Δήμος επί Μαρινάκη… Τέλος, το πιο σημαντικό: ΧΥΤΥ και Καλώδιο στη Βαρέα βάζουν την ταφόπλακα στο μέλλον των δύο πόλεων, Μεγάρων και Νέας Περάμου και ο απερχόμενος δήμαρχος ψελλίζει ότι δεν ήξερε.

Αυτός είναι ο Δήμαρχος που θέλουμε για την πόλη μας; Θέλουμε ένα Δήμαρχο για τους λίγους και εκλεκτούς ή έναν που θα υψώνει το ανάστημά του όταν αδικούνται οι πόλεις του και θα διεκδικεί καλύτερη ποιότητα ζωής για τους συνδημότες του;

Ας αναλογιστούμε λοιπόν, τελικά ποιο μέλλον θέλουμε: το «Εμπρός – Πίσω» του Σταμούλη και να  μας ξέρουν μόνο για τις κότες και την κοπριά;

Ή θέλουμε ένα μέλλον όπου ο πολίτης των Μεγάρων θα έχει φωνή, όραμα και άποψη και θα μπορεί να την εκφράζει μέσω του τοπικού του Άρχοντα, για να προχωρήσει η κοινωνία μας σε βήματα προόδου και ευημερίας για όλους;

Το αφήνω στην κρίση σας, έχοντας εμπιστοσύνη ότι θα πράξετε το σωστό για την πόλη μας.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Αγγελική Γαρυφάλη