Η σχέση ήθους και πολιτικής ήταν το θέμα της ομιλίας του συμπολίτη μας δικηγόρου Ανδρέα Μενιδιάτη στην εκδήλωση που διοργάνωσε με επιτυχία την Κυριακή 7 Απριλίου ο Σύλλογος Επιστημόνων Μεγάρων.

Τον ομιλητή προλόγισε η πρόεδρος του συλλόγου Κατ. Πιπιλή τονίζοντας πως οι απόψεις του κ. Μενιδιάτη για ένα τόσο μεγάλο ζήτημα είναι σημαντικές. Επιδιώκοντας να προβληματίσει το κοινό ο κ. Μενιδιάτης ανέφερε πως ως αφορμή για να ασχοληθεί με την σχέση των δύο εννοιών, δηλαδή του ήθους και της πολιτικής, αποτέλεσαν διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν στην κεντρική πολιτική σκηνή αλλά και η απορία του, δηλαδή πώς ορισμένοι άνθρωποι με παραβατική συμπεριφορά, που διαπράττουν πράξεις οι οποίες προκαλούν αγανάκτηση και αποτροπιασμό στους συνανθρώπους τους, όχι μόνο δεν τιμωρούνται αλλά ούτε καν διώκονται.

Η απάντηση στην απορία του είναι ότι αυτό συμβαίνει επειδή οι πράξεις των ανθρώπων με παραβατική συμπεριφορά αντιβαίνουν μόνο στα παραγγέλματα της ηθικής και δεν εμπίπτουν στην σφαίρα του δικαίου.

Δηλαδή οι πράξεις τους δεν προβλέπονται και δεν τιμωρούνται από τον νόμο, επειδή η ποινή είναι έννοια δικαίου και όχι έννοια ηθικής.

Ο κ. Μενιδιάτης στάθηκε στις πρόσφατες απαράδεκτες συμπεριφορές βουλευτών, φέρνοντας για παράδειγμα κάποιους που για να μην ψηφίσουν πάνε για καφέ την ώρα της ψηφοφορίας στην Βουλή, κάποιους που εμφανίζονται να τους έχει χαλάσει το αυτοκίνητο την ώρα που κάποιοι άλλοι τους περιμένουν για να παραδώσουν την βουλευτική τους έδρα και άλλα τονίζοντας πως η συμπεριφορά αυτή των βουλευτών θυμίζει την «κοπάνα» των μαθητών από τα σχολικά θρανία.

Υποστηρίζοντας ότι η κοινωνία έχει πρόβλημα όταν δικαιολογεί και αμνηστεύει τους ανακόλουθους και ανειλικρινείς πολιτικούς, ο κ. Μενιδιάτης είπε πως αυτό δείχνει την έλλειψή ή την περιφρόνηση του συστήματος αξιών και την αποσύνθεση του ηθικού ιστού.

Πρόκειται για φαινόμενο το οποίο ο κ. Μενιδιάτης θέλησε να αναλύσει, δηλαδή την ευκολία να ψεύδονται οι πολιτικοί και οι πολίτες να τους ανέχονται και να τους δικαιολογούν θεωρώντας την συμπεριφορά τους φυσιολογική.

Όλα αυτά σε αντίθεση με έναν απλό πολίτη που όταν είναι ψεύτης και ανακόλουθος οι συμπολίτες του τον αποδοκιμάζουν και τον περιφρονούν.

Ο κ. Μενιδιάτης έθεσε μια σειρά ερωτημάτων, όπως αν είναι έτσι η πραγματική πολιτική; Αν είναι θεμιτά τα ψεύδη και οι παλινωδίες στην πολιτική;

Εάν δεν ενοχλεί όταν ο πολιτικός δεν έχει ήθος και άλλα πολλά, τονίζοντας πως για να δοθούν οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά πρέπει πρώτα να καθοριστεί τι είναι ήθος και τι είναι πολιτική.

Κατά τον συμπολίτη μας έμπειρο νομικό, ήθος είναι η αγωνιστική βούληση, η αυθεντική και γνήσια που εκφράζει πρωτότυπα τα βάθη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, τη θέση που υπεύθυνα παίρνει ένα «εγώ» απέναντι στον κόσμο και στην ζωή.

Όπως είπε, η κύρια ποιότητα της ηθικής ζωής είναι η αρετή, ενώ η δεύτερη μορφή της πρακτικής ζωής είναι το δίκαιο.

Τρίτο στάδιο, η τρίτη μορφή της πρακτικής ζωής, το αποκορύφωμα της, είναι το ήθος ή το ηθικό φρόνημα.

Κατά τον κ. Μενιδιάτη, το ηθικό φρόνημα είναι πάντοτε προσωποπαγές και συνυφασμένο πάντα με ένα εκλεκτό πρόσωπο. Όσο για την συμπεριφορά εκείνων που ασκούν την πολιτική, εξωτερικά όλοι παπαγαλίζουν την συμπεριφορά που επιβάλλει το ηθικό φρόνημα μέσα τους όμως δεν υπάρχει ειλικρίνεια, δεν υπάρχει ηθική μέθεξη. Οπότε μέσα από μια τέτοια τυπολατρία δύει το ηθικό φρόνημα, αφού σκεπάζεται από την στάχτη του ψεύδους και της υποκρισίας.

Ο Ανδρέας Μενιδιάτης επέμεινε πως η πολιτική είναι απόληξη κάθε ηθικής πράξης αφού όπως ασκείται στον κόσμο, απέχει πολύ από την ηθική. Σε αυτό το σημείο δεν παρέλειψε να αναφερθεί σε αρκετά παραδείγματα βουλευτών οι οποίοι εκτός του ότι δεν σέβονται τον εαυτό τους δεν σέβονται και τους πολίτες που τους ψήφισαν, όταν χωρίς ντροπή αλλάζουν συμπεριφορά κάνοντας στροφή180 μοιρών.

 

Η συμβουλή – παραίνεση προς τους υποψηφίους δημάρχους

 

Κλείνοντας ο Ανδρ. Μενιδιάτης με αφορμή τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου, δεν παρέλειψε να δώσει μια συμβουλή και να κάνει μια παραίνεση προς τους υποψηφίους δημάρχους.

Δήλωσε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος τόσο στο δήμαρχο όσο και στους υποψηφίους δημάρχους κ.κ. Γιαν. Μαρινάκη και Αγγ. Μακρυγιάννη που βρίσκοταν στην αίθουσα του συλλόγου «Θέογνις»:

«Κύριοι, όποιος από εσάς θα έχει την τιμή να εκλεγεί δήμαρχος στις προσεχείς δημοτικές εκλογές, πρέπει να γνωρίζει και να πιστέψει ότι η υστεροφημία του καλού δημάρχου δεν εξαρτάται από πόσες φορές θα επανεκλεγεί, ώστε, να ασκεί πολιτική συμφεροντολογική για να εξασφαλίσει την επανεκλογή του».

Και συνέχισε: «Γνώρισα δήμαρχο προ 65ετίας περίπου που αναλώθηκε στην κυριολεξία για τούτο τον τόπο. Ήλθε σε σύγκρουση με συγγενείς και φίλους, με τα ατομικά συμφέροντα, προκειμένου να εξυπηρετήσει το γενικό συμφέρον και δεν επανεξελέγη, αλλά, ακόμα και σήμερα, μετά από 65 ολόκληρα χρόνια, τον μνημονεύουν και τον επικαλούνται για παράδειγμα καλού δημάρχου. Υπάρχει αντίστοιχο και σχετικά πρόσφατο παράδειγμα δημάρχου, που και εσείς γνωρίσατε και ήδη τον ομοιάζουν με τον προηγούμενο. (και λέω ήδη γιατί συνήθως η αναγνώριση της αξιοσύνης του ανθρώπου, έρχεται μετά θάνατον). Ασκήσατε λοιπόν, όταν εκλεγείτε, πραγματική πολιτική, ηθική πολιτική και ας μην επανεκλεγείτε. 

Γίνετε «άφιλοι» και εφαρμόστε αυστηρώς αξιοκρατικά κριτήρια για  το γενικό συμφέρον, για το συμφέρον της πόλης μας, χωρίς ηρωισμούς του τύπου «θα περάσουν πάνω από το πτώμα μου», αρεστούς στους ανενημέρωτους για πολλά και σπουδαία θέματα δημότες. Αναλάβατε τις ευθύνες σας.

Έτσι θα εξασφαλίσετε την υστεροφημία σας και σας διαβεβαιώνω ότι η κληρονομιά που θα αφήσετε στα παιδιά σας  και στον τόπο, θα είναι ανεκτίμητη».